Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΝΩΘΙ ΜΑΘΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΝΩΘΙ ΜΑΘΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012

OLYMPIC GAMES - BACK TO BUSINESS ...

                                              ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ - ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ
Κώστας Ντάλτας: Συμφωνείται με την δήλωση του κ. Ρογκ στην χθεσινοβραδινή του ομιλία ότι οι αγώνες γύρισαν σπίτι τους ; Γιατί το ίδιο είχε πει και στην Αθήνα το 2004.
Μάρκ Άνταμς: Η ομιλία του ήταν πολύ ξεκάθαρη. Ναι, οι Ολυμπιακοί πήγαν στο σπίτι τους στην Αθήνα, με ένα διαφορετικό τρόπο, με ένα πολύ ειδικό τρόπο όμως τα παιχνίδια και ο αθλητισμός ήρθαν εδώ στο σπίτι τους. Ελπίζω όλοι να το καταλαβαίνεται αυτό. Όπως είπε και ο κ. Ρογκ, η Αγγλία είναι η γενέτειρα πολλών αθλητικών γεγονότων τον 19ον αιώνα, και σε αυτό κυρίως ήταν το πλαίσιο στο οποίο κινήθηκε στην ομιλία του. Πιστεύω λοιπόν ότι οι Έλληνες και Βρετανοί πρέπει να είναι πολύ υπερήφανοι που ο αθλητισμός ήρθε στο σπίτι τους 2004, και το 2012 αντίστοιχα.
========

Του Κωστή Γεωργίου

Χωράφια και πρασινάδες, χαρές και τραγούδια, ο Σαίξπηρ περιφερόμενος ως τελάλης επαρχιακού θιάσου να απαγγέλει  αποσπάσματα που ουδείς ήταν σε θέση να καταλάβει, καμινάδες και μπουλούκια τσιφλικάδων που περιφέρονταν  χαζοχαρούμενοι με τα ψηλά αποκριάτικα καπέλα τους εδώ και κει, παρατηρώντας αποχαυνωμένοι το “θαύμα” του Αγγλικού μεγαλείου και της κραταιάς αυτοκρατορίας.

Πιο κει κορίτσια-πολλά κορίτσια, μαζί με αγόρια-πολλά αγόρια, “σβουρλίζονταν”  σε τρελούς χορευτικούς ρυθμούς που μας έκαναν να αισθανόμαστε χαλαροί και άνετοι και σαν κομμάτι των γυρισμάτων της ταινίας “ Ο πυρετός του Σαββατόβραδου” με τον Τζον Τραβόλτα.
Όλοι ήταν εκεί , σε πλήρη ανάπτυξη και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό και ποσότητα που δεν χωρούσαν άλλοι, χαρακτηριστικό σημάδι έλλειψης μέτρου! ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ο Μίστερ Μπίν, που με το περιώνυμο καυστικό αγγλικό του χιούμορ κατέγραψε με μια μόνο κίνηση του δαχτύλου του τη βαθιά ρηχότητα των συμπατριωτών του και την απαξίωση τους σε ό,τι δεν είναι αγγλικό, ενώ αστείες γριούλες με αμήχανες και ανούσιες κινήσεις των κεφαλών τους καταδείκνυαν με μοναδικό και αναμφισβήτητο τρόπο  την ανεπαρκή κινησιολογική διαχείριση του πλήθους των κομπάρσων.

Παρακάτω, δεκάδες Μαίρη Πόπινς προσγειώνονταν  από τον -μονίμως σκοτεινό και βροχερό- ουρανό του Λονδίνου, εμπλουτίζοντας την κιτς σαλάτα του Ολυμπιακού σόου.  Ο Χάρυ Πότερ, τα 101 σκυλιά της Δαλματίας, δεκάδες λευκά κρεβάτια με γαλακτερές και αφράτες θειούλες συνέχιζαν να ξετυλίγουν το μεγαλείο της πατρίδας, σκορπίζοντας απλόχερα την “ανωτερότητα”  και τη “μεγαλοσύνη” του πιο σνομπ λαού του  πλανήτη.

Εκεί που δάκρυσα από  τα γέλια, ήταν η εμφάνιση της βασίλισσας στο πλευρό του Τζέιμς Μπόντ. Εδώ το κιτς και η αμηχανία του μοναδικού και ανεκδιήγητου ΝΤΑΝΙ ΜΠΟΙΛ χτύπησε κόκκινα. Του αξίζει όντως ο τίτλος του Σερ και ίσως του βασιλιά του ΚΙΤΣ ακόμη περισσότερο.
Θεέ και κύριε, αναφωνούσα κάθε λεπτό, πόση ακόμη κακογουστιά; Αντικειμενικά η “τελετή” της έναρξης έμοιαζε με βαρέλι δίχως πάτο, γεγονός που μου θύμισε το δικό μας δράμα.  Επρόκειτο για ένα βαθιά ανιαρό και παιδαριώδες φαντασμαγορικό πανηγύρι, απευθυνόμενο αποκλειστικά και μόνο στο Βρετανικό κοινό. Μια “ωδή” στη ρηχότητα και την ξιπασιά ενός έθνους. Ένα σόου που έμοιαζε σαν προβολή βιντεοκλιπ  που είχε χάσει τελείως το κυρίως θέμα.

Και πιο κει, ένας λαός χαμένος και “αλλήθωρος” να παραληρεί  μαζί με τις “έγκριτες” και διεθνούς κύρους Βρετανικές εφημερίδες, δοξάζοντας το τίποτα και κάνοντας φλάμπουρο το κενό, το ρηχό και το ανούσιο. Ένας λαός πάσχων από ομαδικό κοινωνικό “ΒΕΡΤΙΓΚΟ”, τη γνωστή ασθένεια των πιλότων που ενώ αισθάνονται ότι ανεβαίνουν στα ουράνια,  στην πραγματικότητα βυθίζονται στο κενό. Ένα “τσίρκο” χρηματοδοτούμενο από νεόπλουτους χασάπηδες, που όνειρο της ζωής τους είναι να μπουν στη σόου μπίζ. Ένα αργόσυρτο αμήχανο βιντεοκλίπ χωρίς όρια και ρυθμό, ένα    εσωστρεφές και σνομπίστικο EVENT που όμως, πιστεύω, θα επιστρέψει ως μπούμερανγκ  και θα καταλήξει βαριά στις κεφαλές τους στο πεδίο της ιστορίας.

Η φιλοσοφία του FISH AND CHIPS οδηγεί την αισθητική του πλανήτη. Αυτοί θα ταίριαζε να είναι οι υπέρτιτλοι  των Βρετανικών εφημερίδων. Αυτή η   γκροτέσκα περηφάνια φουσκώνει τα στήθη των Άγγλων που καθοδηγούμενοι παράλληλα και από τις ¨έγκυρες” φυλλάδες τους πίστεψαν μαζί με αυτές ότι δημιούργησαν κάτι μοναδικό και ανεπανάληπτο. ΒΕΡΤΙΓΚΟ και πάλι ΒΕΡΤΙΓΚΟ και πιο κάτω περισσότερο  ΒΕΡΤΙΓΚΟ. Και ο κύριος Ρογκ, ναι εκείνος ο “ΕΦΚΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΕΛΛΑΝΤΑ  ΕΦΚΑΡΙΣΤΟΥΜΕ  ΑΤΙΝΑ”, μετά πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ξέχασε την γενέτειρα  και την ιδέα των Ολυμπιακών αγώνων,εκτός και αν πάσχει από αλτζχάιμερ, ή αν κάποιος, κάπου, κάποτε  του έδωσε λανθασμένες πληροφορίες. Μας οδήγησαν στη φωτιά και το χάος και τώρα απαιτούν να τα καταργήσουν όλα. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ, που δείχνει να τους πληγώνει και  τους κάνει να φαίνονται ΝΑΝΟΙ.

===========================

σχόλιο
πράγματι ο κ. Ρόγκ έχει δίκιο , οι Βρετανοί αποικιοκράτες , επανέφεραν τους  σύγχρονους/modern  Ολυμπιακούς αγώνες /Olympic games ή καλύτερα για να γίνει  κατανοητόν στα Ελληνικά ...back to business ...  γιατί τώρα τελευταίως είχαμε λίγο ξεστρατήσει και το πηγαίναμε ξανά πίσω ,  στα παλαιά ιδανικά της συμφιλίωσης των λαών  , της συναδέλφωσης , της Ειρήνης στον κόσμο κλπ που πήγε να τους το χαλάσει το 2004 , η Ελλάδα και ολίγον η Κίνα. 
Πράγματι αυτό που προσθέσανε οι Αγγλοι ήταν τα παιχνίδια στους αγώνες , δηλαδή το ποδόσφαιρο , ράγμπυ κλπ , δηλαδή τα games , γιατί άλλωστε δεν υπάρχει και αγγλική λέξη για τους αγώνες , παρά η λέξη παιχνίδι/game . Κατ΄ αυτόν τον τρόπο ,πράγματι οι αγώνες επιστρέψανε στην πατρίδα τους . Είναι το ίδιο, για παράδειγμα, οι Αρχαίοι Ελληνες να δίνανε την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων , στους Πέρσες , στα Σούσα και στα Εκβάτανα.  Είμαι σίγουρος , ότι οι Πέρσες θα κάνανε ,μία μεγαλειώδη , φαντασμαγορική παράσταση  , με μάγους και χανουμάκια και πάσης φύσεως αγύρτες.  Το μόνο βέβαια που θα έλειπε , θα ήταν το μέτρο . Λέξη άγνωστη και αυτή ...
Θα εμφανιζόταν και ο Ξέρξης ως εγγυητής της αχανούς αυτοκρατορίας και ο κόσμος θα πάθαινε ντελίριο , από την συγκίνηση. 
Επιστρέφοντας από τα Σούσα στο Λονδίνο , μπορούμε να πούμε ότι τελικά ,η  παράσταση/show τελικά ήταν πράγματι επιτυχημένη και επαναστατική . Μας δείξανε για ξεκάρφωμα,  πως  από την αγροτική φεουδαρχία , περάσαμε  στην βιομηχανική επανάσταση . Είχαμε Beatles και Rolling Stones αλλά και Sid Vicious , τι άλλο θέλουμε ; Είχαμε και James Bond και Ηarry Potter και άλλα τρομερά παραδοσιακά (Βritish Commodities for sale ) προϊόντα όπως το Εθνικό σύστημα υγείας . Ο χαβαλές βέβαια του κου Atkinson δεν έλειψε  , για να μην ξεχνάμε το Βρετανικό humor. Εδωσε βέβαια και το καλό παράδειγμα , cheating , τον τρόπο πως να βγαίνεις πρώτος στον αγώνα, βάζοντας τρικλοποδιές . The show must go on . Kαι του χρόνου στην Eurovision τραγουδιού.
=====================
Από το 776 πΧ άρχισε η επίσημη καταγραφή από τους Ηλείους , τα ονόματα των Ολυμπιανικών . Και από τότε άρχισε η επίσημη  αρχαία ελληνική χρονολόγηση .
Ο χώρος των αγώνων ήταν ένα απλό γήπεδο , δίπλα στο ιερό άλσος της Άλτεως , διαστάσεων 200 μέτρων μήκους και 175 μέτρων πλάτους .
Η Ολυμπία δεν ήταν πόλη ή συνοικισμός αλλά θρησκευτικό κοινόβιο , ένα είδος σημερινού μοναστηριού , το οποίο βρισκόταν σε απομονωμένη τοποθεσία μακριά από κάθε πόλη . Μόνιμοι κάτοικοι του κοινοβίου αυτού ήσαν οι ιερείς και το απαραίτητο υπηρετικό προσωπικό για την συντήρηση των οικοδομημάτων του χώρου και φιλοξενουμένων.   Οι Ελλανοδίκες  και αθλητές των εκεί διεξαγομένων αγώνων. Οι επισκέπτες των αγώνων διενυκτέρευαν σε σκηνές ή απλά , κάτω από τα δέντρα του χώρου της Άλτεως .
Τα Ολύμπια ετελούντο επί επτά ημέρες κατά την ιερομηνίαν τον ιερό δηλαδή μήνα , τον μεταξύ του μηνός Παρθενίου και του μηνός Απολλωνίου , κατά το Αιολοδωρικό ημερολόγιο που ίσχυε στην Ήλιδα και μάλιστα κατά τον χρόνο της Πανσελήνου . Ο μήνας αυτός ήταν ο σημερινός Αύγουστος .




Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΧΕΙ ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ... ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΝΕΧΗΣ

Η ασυνέχεια του χρόνου και η δυνατότητα του ανθρώπου να εισέλθει στο κενό που σχηματίζεται μεταξύ δύο ποσοτήτων χρόνου με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ανθρώπινη ζωή και Ιστορία .
Όχι μόνον η Ενέργεια ,αλλά και ο Χρόνος έχει κβαντική φύση ! Ο Χρόνος δεν είναι συνεχής όπως μας φαίνεται , αλλά ασυνεχής , κβαντικός , όπως η ενέργεια , ο χώρος και η μάζα ! Αυτό που ονομάζουμε παρελθόν ,παρόν και μέλλον είναι διαφορετικές του ίδιου χρόνου που βιώνονται συγχρόνως ,αλλά με διαφορετικές ταχύτητες.  Όπως ο νους είναι υπεύθυνος για την γραμμική/συνεχή σύλληψη του χρόνου από τον άνθρωπο ,υπάρχει και ένας άλλος φορέας μας,το ενεργειακό ,ή παλλόμενο σώμα μας , ο οποίος είναι υπεύθυνος να πληροφορείται στο παρελθόν και στο μέλλον ,για να μας βοηθά να βρίσκουμε την ισορροπία μας στο παρόν. Καθώς ο χρόνος είναι και αυτός ασυνεχής/κβαντικός , ανάμεσα στις ασυνέχειες του δημιουργούνται ανοίγματα. Αυτά τα χρονικά ανοίγματα , τα οποία εξαρτώνται κυρίως από τις πλανητικές συνθήκες του ηλιακού μας συστήματος ,αλλά και από την ηλιακή δραστηριότητα , είναι μεγαλύτερα στην εποχή μας και αυτό την κάνει εξαιρετικά ιδιαίτερη . Με τα ανοίγματα του χρόνου ερμηνεύονται σημαντικά παράδοξα της σημερινής φυσικής , οι βασικές διεργασίες στη βιολογία (γονιμοποίηση) , ομοιοπαθητική , Ελληνική μυθολογία , η Αστρολογία κλπ. Η εξισορρόπηση της ανθρώπινης υγείας επίσης , που δίνει θεαματικά αποτελέσματα σε όλα τα προβλήματα υγείας , χωρίς εξαίρεση ,χάρη στα ανοίγματα του χρόνου . Το υποσυνείδητο δεν είναι τίποτε άλλο παρά το συνειδητό , σε στιγμές τόσο γρήγορες που παραμένει έξω από το πεδίο επίγνωσης της συνείδησής μας . Οι πληροφορίες που δέχεται ο νους μας και το σώμα είναι ταχύτατες και σχηματίζουν αυτά που ονομάζουμε ένστικτα , διαισθήσεις και προμηνύματα. Το σώμα μας είναι υποχρεωμένα να ακολουθεί τις εντολές αυτών των πληροφοριών για να επιτύχει μία ζωτική ισορροπία. Αγνοώντας όμως αυτές τις πληροφορίες , αναπτύσσουμε στρές , με όλη την αναπόφευκτη ακολουθία από στεναχώριες και αγωνίες που οδηγούν σε φυσικές και ψυχικές διαταραχές. Η άγνοια αυτής της ζωτικής αρχής μας οδηγεί σε ανισορροπία των ενστίκτων και των διαισθήσεών μας. Το σώμα αντιδρά και ανταποκρίνεται σε κάθε πληροφορία που προέρχεται από τα ανοίγματα του χρόνου . Υποφέρει αμέσως όταν η πληροφορία δεν είναι φτιαγμένη γι αυτό το ίδιο. Αυτή η λύπη και ταραχή εμφανίζεται με ένα μη βάσιμο φόβο,ένα στρές που μπορεί να μεγαλώσει και να γίνει μόνιμο ,καταλήγοντας συχνά σε σοβαρές ασθένειες.
Ο κανονικός χρόνος μπορεί να θεωρηθεί ως χρόνος επιταχυνόμενος ενός άλλου , βραδυτέρου χρόνου . Αυτό σημαίνει ότι με δύο δύο διαδοχικές επιταχύνσεις καταλήγουμε σε τρεις διαφορετικούς χρόνους . Το παρελθόν (επιβραδυμένος χρόνος του παρόντος) , το παρόν (κανονικός χρόνος) και το μέλλον (επιταχυνόμενος χρόνος του παρόντος) .  Η επιτάχυνση του χρόνου είναι μία φυσική κατάσταση που ήδη συμβαίνει και όχι μία υποκειμενική κατάσταση του νου. 
Ο Einstein εισήγαγε την σχετικότητα των χρόνων. Πρόκειται για το παράδοξο του  Langevin : Ανάλογα με την ταχύτητα με την οποία ταξιδεύει ένας άνθρωπος στο διάστημα ,παρατηρεί  στον εαυτό του μία γήρανση διαφορετική απ΄αυτή του διδύμου αδελφού του που παρέμεινε στην γη. Η γήρανση του ταξιδιώτη μειώνεται όσο η ταχύτητά του πλησιάζει την ταχύτητα του φωτός (300.000 km/sec) . Όταν επιστρέψει στην γη , θα μπορέσει να παρατηρήσει την γήρανση του διδύμου αδελφού του πριν από την δική του ,αλλά και να προβλέψει έτσι ένα δυνατό και πιθανό μέλλον για τον εαυτό του .  Αυτή η διαφορά του χρόνου μεταξύ των διδύμων , είναι αποτέλεσμα της επιτάχυνσης στο ξεκίνημα και της επιβράδυνσης στην επιστροφή. Το πολύ σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι οι χρόνοι μπορούν να είναι διαφορετικοί , ανάλογα με τον χώρο.  Το πρόβλημα που παραμένει όμως είναι να καταλάβουμε τον λόγο για το οποίο αυτό συμβαίνει. Διότι αλλιώς , αν δεν υπήρχε ιδιαίτερος λόγος , θα επρόκειτο για μία ιδιότητα της φύσης που δεν θα χρησίμευε τους ζώντες οργανισμούς . Γνωρίζουμε όμως ότι όλες οι σημαντικές ιδιότητες της φύσης μπορούν να εξυπηρετήσουν κατά πρώτο λόγο αυτόν που δημιούργησε τον χρόνο,και αν αυτός που δημιούργησε τον χρόνο επωφελήθηκε για να μας δημιουργήσει , τότε αυτή η ιδιότητα της φύσης πρέπει να εξυπηρετεί κι εμάς τους ίδιους ... 
Είναι γνωστό ότι ο άνθρωπος έχει προδιαγραφές , στην όραση ,  στην ακοή κλπ  που δεν μπορεί να τις υπερβεί . Το ίδιο συμβαίνει και στην αντίληψη . Βλέπουμε 24 εικόνες στο δευτερόλεπτο , ενώ η 25η εικόνα δεν γίνεται αντιληπτή συνειδητά . Ο εγκέφαλός μας όμως την συλλαμβάνει πολύ καλά. Η 25η εικόνα και όλες μετά πηγαίνουν και καταγράφονται στο υποσυνείδητο. (Οι Υποσυνείδητες διαφημίσεις, βασίζονται σε αυτό το γεγονός ) . Το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι η αντίληψή μας είναι ασυνεχής , διακεκομμένη , νομίζουμε ότι ο χρόνος είναι συνεχής και ότι τα ανοίγματα του χρόνου είναι προϊόν της φαντασίας μας.
Στην αρχαία Ελλάδα, το απύθμενο άνοιγμα (χρόνου) στο τέλος των χρόνων ονομαζόταν χάος. Ο Πλάτων στον Τίμαιο ήξερε να το ορίσει , όταν μιλάει για την δημιουργία της ψυχής από τον Θεό.
Ανάμεσα στην ουσία που είναι αδιαίρετη (παρελθόν) και αμετάβλητη (μέσα στον χρόνο της ) και στην ουσία που γίνεται διαιρετή και μεταβλητή στα σώματα (δημιουργοί του μέλλοντος) , ανακάτεψε ένα τρίτο είδος ουσία (δημιουργοί του παρόντος) που αποτελείται τόσο από το αμετάβλητο όσο και από το μεταβλητό. Την τοποθέτησε λοιπόν ανάμεσα στην αδιαίρετη και διαιρετή ουσία των πραγμάτων . 
και παρακάτω στο Τίμαιο πάντα ...
Το μέλλον και το παρελθόν είναι επίσης μορφές του χρόνου , που εμείς χωρίς να το καταλαβαίνουμε , εσφαλμένα αποδίδουμε στην αιώνια ουσία , αφού λέμε ότι αυτή υπήρχε , υπάρχει και θα υπάρχει πάντα, ενώ το σωστό είναι να λέμε μόνο ότι υπάρχει. Το 'υπήρχε' και 'θα υπάρχει' πρέπει να  τα λέμε μόνο για την γένεση που κινείται μέσα σε συγκεκριμένα χρονικά όρια . Το 'υπήρχε' και το 'θα υπάρχει' είναι απλές κινήσεις , ενώ η αμετάβλητη ουσία δεν μπορεί να γίνεται πιο παλαιά ή πιο νέα με το πέρασμα του χρόνου ... 

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012

Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ...





                                        ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΣ  - ΠΑΡΑΛΙΑ ΣΙΜΟΥ


«Σα βγεις στον πηγεμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι να’ναι μακρύς ο δρόμος… γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις». 
Λέει ο ποιητής για την Ιθάκη . Ομως εδώ μιλάμε για την ΕΛΑΦΟΝΗΣΟ τον επίγειο παράδεισο ...
Η Ελαφόνησος είναι ο προορισμός που σε αποζημιώνει με την άφιξή σου . Δεν είναι Ιθάκη όπου η διαδρομή έχει την αξία της και τα δεινά για να φθάσεις στο τελικό προορισμό σου ,γίνονται εμπειρίες που σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο . Και όλα αυτά για μία υπόσχεση για ένα καλύτερο μέλλον , το οποίο φυσικά , ποτέ δεν έρχεται και αυτό γιατί δεν υπάρχει μέλλον ... παρά ένα ατελείωτο παρόν . 
 Τα δεινά βέβαια για να φθάσεις στην Ελαφόνησο δεν είναι λίγα και μάλιστα περισσότερα από τον ιδανικό προορισμό της Ιθάκης . Αλλά με την μόνη διαφορά ότι με την άφιξή σου , ως δια μαγείας όλα διαγράφονται από το μυαλό . Η κούραση και η ταλαιπωρία έχουν γίνει ήδη παρελθόν ,σταματάς να ζεις με το παρελθόν και τις αναμνήσεις  και ζεις αποκλειστικά με το αιώνιο παρόν που συνεχώς σε ανταμείβει. Δεν είναι παράξενο να υπάρχει επί της γης ο παράδεισος ; Δηλαδή που και πως έπρεπε να είναι ο Ελληνικός παράδεισος ; Είναι το μέρος , όπου οι άνθρωποι χάνουν τα ζωώδη ένστικτά τους , τα αδελφοκτόνα πάθη τους και μαθαίνουν να συνυπάρχουν και να συζούν . Και αυτό όχι γιατί ξαφνικά έγιναν καλύτεροι άνθρωποι , αλλά γιατί το μέρος έχει για όλους , το ίδιο . Δηλαδή το μέρος έχει τους ίδιους πόρους για φτωχούς και πλούσιους ακόμη και όταν γίνεται λαϊκό προσκύνημα, από τον κόσμο.  Με αυτό τον τρόπο σε φροντίζει ο παράδεισος . Ότι δεν έχεις να ανταγωνιστείς  με τον συνάνθρωπό σου , για την επιβίωσή σου . Να κλέψεις , να σκοτώσεις για να επιβιώσεις. ΟΧΙ . Όταν αυτό το συνειδητοποιείς τότε μοιραίως το σώμα και η ψυχή ηρεμεί . Φεύγει η ένταση από τα μάτια και ενσωματώνεσαι στο περιβάλλον που σε περιβάλλει με ένα αραχνοΰφαντο μανδύα λήθης . Όλα γίνονται ονειρικά,νωχελικά και ήρεμα . Ζεις σε ένα όνειρο που ξυπνάς απότομα με την  επιστροφή και την άφιξή σου απέναντι στην Πούντα. Όλα τα καλά πράγματα κάποτε έχουν ένα τέλος . 
  =========
Για να φθάσεις στο νησάκι  που κάποτε ήταν ένα με την στεριά , από απέναντι που λέγεται Πούντα χρειάζεται φέρυ , ένα τέταρτο της ώρας και αυτοκίνητο και δύο άτομα 13 ευρώ. Τώρα για να φθάσεις στην Πούντα υπάρχουν δύο διαδρομές. Οδικώς μέσω Σπάρτης και θαλασσίως μέσω Κυθήρων. Δηλαδή δεν είναι εύκολο για εμάς που ζούμε στην Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα. Αλλά τουλάχιστο μία φορά στην ζωή μας αξίζει να κάνουμε την υπέρβαση. Από την Σπάρτη είναι η διαδρομή για την Μονεμβασιά , και περίπου 150 χιλιόμετρα . Ο Μυστράς στην Σπάρτη και η Μονεμβασιά είναι δύο προορισμοί που αξίζει να δείτε , υποχρεωτικά. Ο δρόμος είναι καλός ,  αλλά ατελείωτος. 
Ο εναλλακτικός από την θάλασσα και τον Πειραιά παίρνουμε το φέρυ ΚΟΡΝΑΡΟΣ και 7,5 ώρες για να φθάσουμε στα  Κύθηρα , με κόστος 130 ευρώ, για αυτοκίνητο και 2 άτομα. Αφού δούμε το νησί των Κυθήρων που σίγουρα αξίζει , παίρνουμε πάλι το φέρυ ΠΟΡΦΥΡΟΥΣΑ  για την ΝΕΑΠΟΛΗ της Πελοποννήσου .
Σε 1,5 ώρα φθάνουμε στην ΝΕΑΠΟΛΗ και χρειάζεται 70 ευρώ , αυτοκίνητο και 2 άτομα. Από την ΝΕΑΠΟΛΗ 16 χιλιόμετρα φθάνουμε απέναντι από την ΕΛΑΦΟΝΗΣΟ στην ΠΟΥΝΤΑ.
Στην Ελαφόνησο μείναμε στην Χώρα και στου ΜΑΝΙΑΤΗ STUDIOS , στο λοφάκο πίσω από την χώρα  , που έχεις πιάτο την χώρα και ατελείωτη θέα , που σου κόβει την αναπνοή.
Παραλίες ο ΣΙΜΟΣ και η ΠΑΝΑΓΙΤΣΑ , οι καλύτερες της Ελλάδος. Από την Χώρα , όποια διαδρομή και να κάνουμε , σε 4 χιλιόμετρα φθάνουμε στις επιθυμητές παραλίες. Το παρκάρισμα είναι άνετο ,όπου και να πάμε στο νησί . Ο παράδεισος ενσωμάτωσε και τον πολιτισμό που φαινομενικά και πρόσκαιρα μας αγχώνει . Όλα είναι τέλεια , χωρίς υπερβολές . Δεν υπάρχουν ξενοδοχεία , πολυτελή. Όλα όμως είναι προσεγμένα. Δεν πάς στην Ελαφόνησο για να μείνεις στο Ξενοδοχείο και να κάνεις μπάνιο στην πισίνα του ξενοδοχείου. Η θάλασσα στο νησί είναι ονειρικές , που μόνο σε διαφήμιση καταναλωτικών ειδών συναντάς . Κάποτε πρέπει να  βάλουμε πραγματικά τους όρους για να πούμε , ποιές παραλίες είναι οι καλύτερες στην Ελλάδα . Παράδειγμα , πρέπει η πρόσβαση στην παραλία να παίζει ρόλο ; Πρέπει το άνετο παρκάρισμα να παίζει ρόλο ; Δηλαδή τι να το κάνω , εάν χρειάζεται να ταξιδεύω μία ώρα , από κακοτράχηλο δρόμο και χωματόδρομο με γκρεμούς αριστερά και δεξιά για να φθάσω στην ιδανική παραλία ;  Δηλαδή τι να το κάνω , εάν χρειάζεται αφού φθάσω στην ιδανική παραλία να αφήνω μία ώρα μακριά το αυτοκίνητο και να κατεβαίνω από ατελείωτα , γλιστερά και επικίνδυνα σκαλοπάτια ; Στην Ελαφόνησο δεν υπάρχουν περίεργες παραλίες . Πηγαίνεις σε όλες χαλαρά , γρήγορα και χωρίς άγχος . Και κυρίως πηγαίνεις  σε παραλίες που ούτε στο όνειρό σου μπορείς να περιγράψεις . Γιατί μόνο στον παράδεισο υπάρχουν ...   και ο παράδεισος δεν μπορεί να περιμένει . HEAVEN CANNOT WAIT ... 










Τρίτη, 3 Ιουλίου 2012

ΠΑΜΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ; ΠΑΜΕ ΛΕΥΚΑΔΑ ...


ΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΑΤΑ
«Ἔρως δ’ ἐτίναξέ μοι φρένας
ὡς ἄνεμος κατ’ ὄρος
δρύσιν ἐμπέτων»

«Ο Έρωτας μού συντάραξε τα μυαλά,
όπως ο άνεμος που πέφτει
πάνω στις βαλανιδιές
κατεβαίνοντας από το βουνό»
(Σαπφώ)

Το όνομά της η Λευκάδα το πήρε απ' το ακρωτήριο Λευκάτα η αλλιώς Κάβος της Κυράς, που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του νησιού. Το ακρωτήριο στην αρχαιότητα ονομαζόταν Λευκάς πέτρα ή Λευκάς άκρα. Ένας μύθος λέει ότι η ποιήτρια Σαπφώ, απ' τη νήσο Λέσβο, πήδηξε απ' το βράχο του ακρωτηρίου για να απαλλαγεί απ' τον έρωτά της για τον Φάωνα. Κοντά σ' εκείνη την περιοχή υπάρχει και ο ναός του θεού Απόλλωνα, στον οποίον είναι αφιερωμένος ο λευκός βράχος. 
======

Ενα νησί , που πας οδικώς,  έστω και δύσκολα . Από το Μεσολόγγι , υπάρχει ο κανονικός δρόμος που σε οδηγεί στην Αμφιλοχία , μέσω της ανολοκλήρωτης , Ιονίας Οδού . Από την Αμφιλοχία , άλλα δύσκολα 55 χιλ.  φθάνεις μέσω της Βόνιτσας στην Λευκάδα. Ομως από το Μεσολόγγι υπάρχει και ο καταπληκτικός  παραθαλάσσιος δρόμος Μεσολόγγι - Αιτωλικό- Αστακός -Μύτικας -  Πάλαιρος - Λευκάδα , αρκεί να μήν χαθείς στο Αιτωλικό ,λόγω ανύπαρκτων πινακίδων .
Φθάνοντας όμως στο νησί , τα ξεχνάς όλα...
Όλες οι καλές  παραλίες είναι Δυτικά του Νησιού. Κάθισμα, Εγκρεμνοί ,Πόρτο Κατσίκι.
Οι παραλίες στην Ανατολική πλευρά είναι μέτριες παραλίες , ποιοτικά αλλά εύκολες προσβάσιμες και μάλλον οικογενειακές με παιδιά.
Το Κάθισμα είναι στην Δυτική πλευρά η μόνη που μπορείς να πας εύκολα οδικά , αλλά είναι αρκετά επικίνδυνη όταν έχει κύμα. Το βράδυ όμως στο Kάθισμα έχει το καλύτερο clubbing.
Επειδή πήγα αρκετές φορές στην Λευκάδα χωρίς να πάω στην παραλία του Πόρτο Κατσίκι, φέτος αποφάσισα να πάω στην Λευκάδα και να πάω επιτέλους στο Πόρτο Κατσίκι. Έτσι κατέστρωσα τα σχέδια. Κατ΄αρχήν  κοίταξα , ρώτησα να πάω οδικώς. Όλοι με απογοήτευσαν . Πολλά χιλιόμετρα και δύσκολα,δύσβατα, πρόβλημα στο parking ,περπάτημα χιλιόμετρα και κατέβασμα τουλάχιστον 100 σκαλοπάτια που γλυστρούν. Κοίταξα τις εναλλακτικές , θαλασσίως. Υπάρχει καΐκι από την Βασιλική. Ξεκινά στις 11.00 το πρωί κάνει 1,5 ώρα και σε παίρνει από το Πόρτο Κατσίκι στις 16.30 . Στοιχίζει 15 ευρώ. Παραμένεις 4 ώρες στο Πόρτο Κατσίκι , και αν βαρεθείς δεν υπάρχει άλλος τρόπος επιστροφής. Πρέπει να παραμείνεις 4 ώρες μέσα στον καυτό ήλιο.
Υπάρχει και η ημερήσια κρουαζιέρα από το Νυδρί , ώρα αναχώρησης 10.00 ,ώρα επιστροφής 19.00 . Η καλύτερη επιλογή το σκάφος ΕΠΤΑΝΗΣΟΣ .
Είναι το ταχύτερο σκάφος από τα άλλα και παραμένει περισσότερο στα μέρη που πηγαίνει.
Στο Πόρτο Κατσίκι κατεβάζει σκάλα , και παραμένει μία ώρα ενώ τα άλλα μισή ώρα.
Επίσης πιάνει στο Φισκάρδο της Κεφαλονιάς , στο Κιόνι της Ιθάκης , και στον Σκορπιό το απόγευμα όπου κάνεις ακόμη ένα μπάνιο ,εκεί που έκανε και ο Ωνάσσης ... Κόστος διαδρομής 20 ευρώ.
Στο Νυδρί υπάρχουν διάφορα δρομολόγια για τα απέναντι Πριγκιπόννησα , Σκορπιό κλπ
Για τους μερακλήδες υπάρχει και το σκάφος ΟΔΥΣΣΕΙΑ που σηκώνει πανιά , για τα γύρω νησάκια και μπάνιο στον Σκορπιό .
Το νησί έχει τρείς πόλους , την χώρα της Λευκάδας , το Νυδρί για τον μεγαλύτερο όγκο τουριστών και την Βασιλική στο νοτιότερο , με τους αέρηδες ,ιδανικό μέρος για τα θαλάσσια σπόρ . 
Που μείναμε ; Στην Λυγιά . Ενδιάμεση , ήσυχη περιοχή μεταξύ Λευκάδας και Νυδρί .


http://www.geavillas-lefkada.gr/ 
Nick Sampsonas
Δίδυμες βίλλες στην Λυγιά , προσιτή πολυτέλεια . 

Βραδινή ζωή υπάρχει παντού στο νησί , Λευκάδα, Νυδρί , Κάθισμα για τους clubbers .
Αλλά ένα ταξιδάκι μέχρι την Εγκλουβή , είναι υποχρεωτικό και ειδικά τον Ιούλιο που γίνεται η συγκομιδή της περίφημης φακής Εγκλουβής. 10 ευρώ το κιλό. Μην γελαστείτε να αγοράσετε φακή Εγκλουβής από την χώρα της Λευκάδας . Δεν είναι γνήσια . Πήγα τέλος Ιουνίου και αγόρασα το πρώτο κιλό που συσκευάσανε από το καφενείο στην γωνία της κεντρικής πλατείας. Ήταν καταπληκτική. Ένα ακόμη όνειρο πραγματοποιήθηκε. 

=======
ΙΣΤΟΡΙΚΑ
Έρευνες έχουν δείξει ότι τα πρώτα δείγματα πολιτισμού στο νησί υπάρχουν απ' την παλαιολιθική εποχή. Από ανασκαφές που πραγματοποίησε ο Γερμανός αρχαιολόγος Βίλελμ Ντέρπφελντ στην περιοχή του Νυδρίου, ανακάλυψε ευρήματα απ' την εποχή του Χαλκού (2000 π.χ.) και διατύπωσε τη θεωρία ότι η Λευκάδα είναι η Ομηρική Ιθάκη.
Λίγο έξω απ' την πόλη και πιο συγκεκριμένα κοντά στο Καλλιγόνι υπάρχουν ερείπια της αρχαίας πόλης Νήρικος, η οποία υπήρξε η πρώτη πόλη του νησιού. Γύρω γύρω απ' την πόλη είχε κτιστεί ένα μεγάλο τείχος, κομμάτι του οποίου σώζεται μέχρι και σήμερα.
Η Λευκάδα έχει πάρει μέρος σε πολλές μεγάλες μάχες στο παρελθόν, όπως η ναυμαχία της Σαλαμίνας και η μάχη των Πλαταιών κατά τους περσικούς πολέμους, καθώς και στον Πελοποννησιακό πόλεμο στο πλευρό των Σπαρτιατών. Ακολούθησε πιστά και το Μέγα Αλέξανδρο στην τεράστια εκστρατεία του. Φαίνεται ότι από τους ακολούθους αυτούς ιδρύθηκε η ομώνυμη πόλη στην παραλιακή Συρία, καθώς και μια άλλη κοντά στην Δαμασκό.
Κατά την Βυζαντινή περίοδο η Λευκάδα παρέμεινε στην αφάνεια. Το 1293 δίνεται σαν προίκα στον Ιωάννη Ορσίνι, απ' τον ηγεμόνα του Δεσποτάτου της Ηπείρου, Νικηφόρο. Ο Ορσίνι έκτισε το φρούριο της πόλης ώστε να προστατέψει το νησί απ' τις επιδρομές των πειρατών. Λίγο καιρό αργότερα κτίστηκε μέσα στο κάστρο και ο ναός της Αγίας Μαύρας απ' τον οποίο δανείστηκε το όνομά του και το κάστρο.

Τουρκοκρατία - Ενετοκρατία 
Το 1479 οι Οθωμανοί καταλαμβάνουν το νησί, κυριαρχία που κράτησε για περίπου 200 χρόνια. Η Λευκάδα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, γίνεται το μοναδικό νησί απ' τα Επτάνησα που γνωρίζει την τουρκική κατοχή. Το 1684 περνά στα χέρια των Ενετών, οι οποίοι μετέφεραν την πόλη απ' το κάστρο, όπου ήταν κτισμένη, στη σημερινή της θέση. Έτσι, έπειτα από 200 έτη οθωμανικής κατοχής, το νησί περνά στα χέρια των Βενετών και πλέον η μοίρα του θα είναι η ίδια με τη μοίρα των άλλων νησιών του Ιονίου. Τα Ιόνια νησιά πλέον είχαν πολιτική και κοινωνική ενότητα. Οι Βενετοί υποστήριζαν αναγνώριζαν κι επέτρεπαν στα Επτάνησα την τοπική τους αυτονομία δημιουργώντας τοπικές αυτοδιοικήσεις, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει την έλλειψη επιρροής των βενετσιάνικων στοιχείων στις υποδομές και τον τρόπο ζωής των κατοίκων του κάθε νησιού. Στοιχεία που είναι έντονα ακόμα και σήμερα.
Το 1797 η Γαλλία με αρχηγό τον Ναπολέων Βοναπάρτη καταλαμβάνει τη Λευκάδα, όπως και τα υπόλοιπα Επτάνησα. Τα οικονομικά μέτρα των Γάλλων Δημοκρατικών όμως είναι αβάσταχτα για τους ντόπιους πολίτες και προκαλούν δυσαρέσκεια. Το 1798 ο Ρωσοτουρκοι κάνουν επέλαση στο Ιόνιο και παίρνουν υπό την κυριαρχία τους τα Επτάνησα. Το 1807 η Λευκάδα και όλα τα νησιά του Ιονίου περνούν στα χέρια της Γαλλίας, η οποία έχει αλλάξει το πολίτευμά της, έχοντας δημιουργήσει ένα αυτοκρατορικό καθεστώς. Το 1810 οι Βρετανοί κυριεύουν το νησί και μέχρι το 1814 έχουν καταλάβει όλα τα Επτάνησα. Τα αυστηρά μέτρα κι οι αυταρχικοί νόμοι των Άγγλων όμως, έχουν ως συνέπεια τις αντιδράσεις των πολιτών με αποτέλεσμα να υπάρχουν επαναστάσεις κι εξεγέρσεις, όπως εκείνη των Λευκαδιτών το 1819 που καταπολεμήθηκε με βιαιότητα και βαρβαρότητα.
Τέλος, το 1864, η Λευκάδα μαζί με τα άλλα Ιόνια νησιά, σύμφωνα με τις συνθήκες του '63 και '64, παραχωρείται επίσημα στην Ελλάδα και τα Επτάνησα μετά από πολλούς αιώνες ξένων κατοχών είναι πλέον ελεύθερα.


ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ
«Νησί των ποιητών» ονομάζεται η Λευκάδα και όχι τυχαία. Ο δημιουργός του «Αλαφροϊσκιωτου» κι εμπνευστής των Δελφικών εορτών Άγγελος Σικελιανός γεννήθηκε και μεγάλωσε εδώ, ενώ στο νησάκι Μαδουρή, απέναντι από το Νυδρί, υπάρχει ακόμη η εξοχική κατοικία του Λευκάδιου ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, ενός από τους πρωτοστάτες της Ένωσης της Επτανήσου με την Ελλάδα. Στη Λευκάδα γεννήθηκε και ο εθνικός ποιητής της Ιαπωνίας Λευκάδιος Χερν (1850 – 1904), ο οποίος έζησε στην Ιαπωνία ως Γιακούμο Κοϊζούμι. 

Πλούσια σε πολιτιστική κληρονομιά και παράδοση η Λευκάδα, εξακολουθεί να έχει έντονη δραστηριότητα κάτι που το μαρτυρούν και οι δεκάδες πολιτιστικοί της σύλλογοι. Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται πολλές εκδηλώσεις με κορυφαίες τις Γιορτές Λόγου και Τέχνης και το Διεθνές Φεστιβάλ Φολκλόρ, το καλοκαίρι. 

Στη Λευκάδα θα συναντήσετε γυναίκες που φορούν ακόμη τις τοπικές παραδοσιακές ενδυμασίες. Ξακουστά είναι τα καρσάνικα κεντήματα και τα υφαντά της Λευκάδας. Στην Καρυά και στους Σφακιώτες λειτουργούν λαογραφικά μουσεία. 
Στη Λευκάδα πρωτοεμφανίστηκαν οι θεσμοί των «Γιορτών Λόγου και Τέχνης» (1955), καθώς και του «Διεθνούς Φεστιβάλ Φολκλόρ» (1962). Οι γιορτές μετρούν δεκάδες εξαιρετικές στιγμές στην ιστορία τους, όπως την έκτακτη εμφάνιση της Μαρίας Κάλλας το 1964, τελευταία καλλιτεχνική της εμφάνιση στο κοινό. Η Λευκάδα έχει την αρχαιότερη (μετά την Κέρκυρα) Φιλαρμονική της Ελλάδας (1850). Το δραστήριο Σωματείο συνέβαλε στην ανάπτυξη της μουσικής παιδείας των Λευκαδιτών και η ιστορία την έφερε πολλές φορές παρούσα σε σημαντικές στιγμές του Έθνους, όπως το 1864 να παιανίζει για την Ένωση των Επτανήσων, το 1896 συμμετέχοντας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, κλπ. Τον Αύγουστο, οι δρόμοι της πόλης γεμίζουν από χορευτές από όλο τον πλανήτη, όπου διασχίζουν χορεύοντας και τραγουδώντας την κεντρική αγορά με τις σημαίες και τα λάβαρά τους να προπορεύονται. Αν βρεθείτε στο νησί τον Αύγουστο, αξίζει να βρεθείτε σε αυτές τις εκδηλώσεις.

ΙΛΙΑΔΑ 
Κατά την γνώμη του Κώστα Δούκα , το Νηδρί είναι η Ομηρική Ιθάκη .

Ιλιάδα (ν ' 391 )
εξέταμον πελέκεσσι νεήκεσι νήϊον είναι 
( έκοβαν με πελέκεις νεακονισμένους ξύλο για πλοία (νήες) να γίνη .    )


Νήϊον 
το κατάλληλο για ναυπήγηση νηών ( πλοίων ) ξύλο . Απαραίτητος , κατά την γνώμην του Κώστα Δούκα , ο συσχετισμός της λέξεως με το Ομηρικό όρος Νήϊον , που εδέσποζε της πόλεως της Ομηρικής Ιθάκης . Οι Αχαιοί και γενικά οι αρχαίοι Έλληνες έδιναν συχνά τοπωνύμια ανάλογα με την χρησιμότητα ή την ιδιότητα του τόπου .  Είναι προφανές ότι το Νήϊον όρος της Ιθάκης έδινε στους Αχαιούς του Οδυσσέα και του Λαέρτη την απαραίτητη ξυλεία για την ναυπήγηση των νηών . Εξεταστέον όμως για ποια Ομηρική Ιθάκη , όχι βεβαίως την σημερινή αλλά για το Νυδρίον της Λευκάδος . Ο  W . Dorpfelf απεκάλυψε στις αρχές του αιώνα στον  π ο λ υ β ε ν θ ή  όρμο του Βλυχού Λευκάδος , σε απόσταση 300 περίπου μέτρα από την θάλασσα , 33 βασιλικούς θολωτούς τάφους κτερισμένους και άλλους τάφους πολιτών και αρχή μεγάλου κτιρίου που πιθανολογείται σφόδρα από τον ίδιο ως το ανάκτορο του Οδυσσέα . Στην περιοχή αυτή δεσπόζει το όρος Σκάρος , στους πρόποδες του οποίου βρέθηκε επίσης αχαϊκό νεκροταφείο . Η όλη περιοχή ονομάζεται σήμερα Νηδρί  , εκ της παλαιοτέρας ονομασίας και κατά παραφθορά του Νήϊον  . Σημειωτέον ότι στην περιοχή αυτήν του Βλυχού λειτουργεί από παλαιοτάτων χρόνων καρνάγιο μικρών πλοίων λόγω της καταλληλότητας των υδάτων και της κλήσης του εδάφους .  Πιθανότητα στους αρχαιοτάτους χρόνους να εχρησιμοποιείτο η ξυλεία του Νήϊου όρους για παραγωγή νηίου καραβόξυλου , εξ ου ίσως και η ονομασία του Ομηρικού όρους , που διεσώθη μέχρι σήμερα με το όνομα Νηδρίον .

Ιλιάδα  ( ψ΄ 231 - 241 )
Ο Αχιλλέας  ξεμακραίνοντας από την πυρκαϊά
ξάπλωσε αποκαμωμένος , και γλυκός ύπνος του ήλθε .
οι άλλοι γύρω από τον Ατρείδη μαζεύθηκαν αθρόοι .
των επερχομένων η βοή και ο γδούπος τον ξύπνησε ,
ανεκάθισεν ορθός και τους είπε :
Ατρείδη και οι άλλοι άριστοι των Παναχαιών
πρώτον την πυρκαϊά κατασβέσατε με φλογώδην οίνον
όλην , ως που έφθασε το μένος του πυρός . έπειτα
τα οστά του Πατρόκλου Μενοιτιάδου να συλλέξωμε
καλά διαλέγωντάς τα . ευδιάκριτα είναι .
γιατί στο μέσον έκειντο της πυράς , ενώ των άλλων χώρια
στην εσχατιά καίονται ανάμικτα ίπποι και άνδρες .  

Οι νεκροί των Αχαιών δεν κατακαίονταν , αλλά η φωτιά σβηνόταν με κρασί , πριν την ολοκληρωτική καύση των νεκρών . Η πληροφορία αυτή του Ομήρου είναι πολύ σημαντική , διότι το αχαϊκό τούτο έθιμο , ένα είδος φρίξεως και μουμιοποιήσεως του νεκρού , διαπιστώθηκε κατά τις ανασκαφές του Γερμανού  αρχαιολόγου W . Dorpfelf στην περιοχή Στενού Νηδρίου Λευκάδος , της πραγματικής Ομηρικής Ιθάκης. Στους 33 θολωτούς κυκλικούς βασιλικούς τάφους ευρέθησαν μισοκαμένοι ξυλάνθρακες χωρίς τέφρα . Όπως ακριβώς και στην ανωτέρω περιγραφή του Ομήρου .



 
 ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΑΘΙΣΜΑ
 ΚΑΘΙΣΜΑ CLUB
 ΚΑΤΕΒΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ ΣΤΟ ΠΟΡΤΟ ΚΑΤΣΙΚΙ
 ΠΟΡΤΟ ΚΑΤΣΙΚΙ
 ΠΟΡΤΟ ΚΑΤΣΙΚΙ

 ΦΙΣΚΑΡΔΟ
 ΣΚΟΡΠΙΟΣ - ΛΙΜΑΝΙ ΜΕ ΤΙΣ ΒΑΡΚΕΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ - ΑΘΗΝΑ
 ΣΚΟΡΠΙΟΣ - ΜΠΑΝΙΟ ΣΤΟΝ ΣΚΟΡΠΙΟ
 Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΣΤΟ ΝΥΔΡΙ ΓΙΑ ΤΟΠΙΚΑ TOURS
 ΝΥΔΡΙ - ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΩΝΑΣΣΗ

                                      
 ΤΟ ΚΑΘΙΣΤΙΚΟ ΣΤΗΝ ΒΙΛΛΑ ΓΑΙΑ
 Η ΒΙΛΛΑ ΓΑΙΑ 
ΟΙ ΦΑΚΕΣ ΕΓΚΛΟΥΒΗΣ


Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

CERN - ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΤΕΙ


Πρόσφατα,  μια είδηση έκανε το γύρο του κόσμου, κάνοντας λόγο για τη μεγαλύτερη επιστημονική ανακάλυψη των τελευταίων ετών : οι ερευνητές στο Cern εντόπισαν επιτέλους το πολυδιαφημιζόμενο Σωματίδιο του Θεού ή Μποζόνιο του Χιγκς, όπως είναι η επίσημη ονομασία του.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, πρόκειται για το πρωταρχικό στοιχείο ύλης που θα μας αποκαλύψει ό,τι δεν γνωρίζουμε για τη φύση της πραγματικότητας και το σύμπαν, από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του εως τώρα. Μια ανακάλυψη που αναμένεται να φέρει τα πάνω- κάτω στην εικόνα που έχουμε για τον κόσμο...

Στη συζήτηση που ακολουθεί, ο Δρ. Δανέζης μας λέει ότι το μοντέλο της ύλης που ξέραμε έχει πλέον ριζικά αλλάξει και μας αποκαλύπτει τι στην πραγματικότητα είναι η υλική υπόσταση του ανθρώπου. Στο πλαίσιο αυτής της «νέας πραγματικότητας» ακόμα και ο θάνατος θα μπορούσε να ξεπεραστεί!

Χρήστος Ελμάζης
Καθηγητά Δανέζη ξέρω ότι παρακολουθείτε με μεγάλο ενδιαφέρον τα τεκταινόμενα στο CERN. Πως σχολιάζεται τις τελευταίες εκκωφαντικές εξελίξεις;
Να ξεκινήσω λέγοντας ότι σέβομαι απεριόριστα όλους τους επιστήμονες που αγωνίζονται να βρουν κάτι καινούργιο, που υπόσχεται να αλλάξει τη ζωή μας. Αυτό όμως που με βρίσκει αντίθετο είναι όλο αυτό το μάρκετινγκ που αρχίζει να απλώνεται γύρω από την επιστήμη. Επιχειρείται ένας εξευτελισμός της δηλαδή, με όρους αγοράς.
Η έρευνα για την ανεύρεση του Μποζονίου Χίγκς είναι η μόνη έρευνα που δοξάστηκε και πλασαρίστηκε ως μεγάλο γεγονός, προτού καν αυτό ανακαλυφθεί.
Μιλάμε για κάτι καθαρά αντιεπιστημονικό. Χρειάζονται πολλές επαναλήψεις ενός πειράματος, επαληθεύσεις και αξιολόγηση των δεδομένων από την υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα για να δημοσιευτεί κάτι επίσημα. Πρέπει να έχει προηγηθεί μια «βάσανος επιστημονική» πριν αρχίσουμε τις ανακοινώσεις. Δεν στήνουμε γιορτές και πανηγύρια για κάτι το οποίο υποτίθεται ότι ΘΑ βρούμε.

Μα όλα τα ΜΜΕ παρουσίασαν ως γεγονός την ανακάλυψη του σωματιδίου...
Προσέξτε, δεν είπε κανένας ότι το βρήκαν. Είπαν ότι έχουμε μια ένδειξη ότι ίσως κάτι υπάρχει. Ο ίδιος ο διευθυντής του CERN προέτρεψε τους συναδέλφους του να έχουν υπομονή, να επιδείξουν σωφροσύνη και να είναι συγκρατημένοι στις προσδοκίες τους. Ερωτηθείς δε από δημοσιογράφους για το πώς νοιώθει για τον επικείμενο εντοπισμό του Μποζονίου, απάντησε ότι η Φυσική δεν έχει να κάνει με συναισθήματα αλλά με τη λογική. Εκτός όμως από αυτοσυγκράτηση, υπάρχουν πολλοί σοβαροί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό το ζήτημα και αμφισβητούν το κατά πόσο το υποατομικό σωματίδιο είναι το «άγιο δισκοπότηρο» των επιστημών.
Εκφραστής αυτής της άποψης είναι και ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Guardian, Andrew Brown ο οποίος σε άρθρο του λέει κατά λέξη: «Η ονομασία του Μποζονίου σε σωματίδιο του Θεού ήτανε μια ευφυέστατη κίνηση μάρκετινγκ γιατί αμέσως όλοι κατέγραψαν την ύπαρξή του στην μνήμη τους, χωρίς ουσιαστικά να πλουτίσουν την γνώση τους γύρω από αυτό. Σε διαφορετική περίπτωση, οι επιστήμονες δε θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν τις επιχορηγήσεις που όπως φαίνεται κέρδισαν».
Όπως καταλαβαίνετε, παίζονται διάφορα παιχνίδια εδώ. Πάντως όταν το βρουν και το δημοσιεύσουν επίσημα, θα μπορεί και η υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα να εκφέρει άποψη.

Γιατί όμως είναι τόσο σημαντική η ανακάλυψή του;
Γιατί θα μπορέσουμε να γυρίσουμε πίσω στις ρίζες αυτού που λέμε «ύλη». Παραμένει ένα άλυτο μυστήριο ακόμα τι ακριβώς είναι. Είτε όμως η ύλη προέρχεται από το Μποζόνιο του Χίγκς είτε από οτιδήποτε άλλο, δεν έχει καμία σχέση με αυτά που ξέραμε- δηλαδή αυτή η ουσία που επεξεργαζόμαστε με τα χέρια και τα όργανά μας και γίνεται αισθητή μέσω των αισθήσεών μας.

Και όλα αυτά τα σώματα και τα αντικείμενα που μας περιβάλλουν;
Εκεί έξω στο σύμπαν δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά. Εκεί υπάρχει μόνο ένας ωκεανός από κοχλάζουσα ενέργεια. Η ενέργεια αυτή προσπίπτει στα όργανά μας, αυτά παίρνουν ένα τμήμα της, το μεταφέρουν μέσω των νευρώνων στον εγκέφαλο και εκεί η ενέργεια μεταμορφώνεται σε αυτό που ονομάζουμε αισθητό κόσμο.

Άρα ο κόσμος που βλέπω και αισθάνομαι, στην ουσία κατασκευάζεται μέσα στο κεφάλι μου;
Ακριβώς!

Κι εμείς οι άνθρωποι, όμως, ανήκουμε σε αυτόν τον «κόσμο». Τι συμβαίνει με τη δική μας υπόσταση;
Ο Δημόκριτος με σαφήνεια μας λέει πως, «οτιδήποτε αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας είναι ψευδές. Το μόνο πραγματικό είναι ότι αντιλαμβάνεται η νόησή μας». Τα ίδια λέει και ο Πλάτωνας.
Με τον όρο νόηση εννοούμε τη συνείδηση, που ταυτίζεται με την έννοια του πνεύματος και της ελευθερίας. Σκέφτομαι άρα υπάρχω. Από τη στιγμή που διαθέτουμε νόηση, έχουμε ύπαρξη. Το υλικό μας υπόστρωμα ( τα σώματά μας) παρόλα αυτά είναι κομμάτι του φυσικού κόσμου.
Εφόσον δε η νέα επιστήμη έχει αλλάξει το παλιό μοντέλο για το φυσικό νόμο (ύλη, χώρος, χρόνος) καταλήγουμε στο ότι αυτό που ονομάζουμε «άνθρωπος» είναι επίσης ένα κατασκεύασμα των αισθήσεών μας.

Είμαστε δηλαδή ένα τίποτα;
Όχι, είμαστε κάτι πολύ περισσότερο, απλά στην παρούσα κατάστασή μας δεν μπορούμε να το συλλάβουμε. Ας το δούμε σε ένα άλλο επίπεδο: σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας αυτό που ονομάζουμε ύλη δεν είναι τίποτε άλλο από μια καμπύλωση του τρισδιάστατου χώρου προς την τέταρτη διάσταση (χρόνος).
Όταν προκύψει αυτή η καμπύλωση των τριών διαστάσεων προς την τέταρτη, και αν περάσει ένα ελάχιστο όριο, τότε η φυσιολογία του ανθρώπου αντιλαμβάνεται αυτή την καμπύλωση ως πυκνότητα υλοενέργειας.
Αν συνεχίσει να αυξάνεται αυτή η πυκνότητα του υλικού (το «πηγάδι» της καμπύλωσης να βαθαίνει κατά κάποιο τρόπο) και φτάσει πάλι ένα ανώτατο όριο, τότε θα χάσουμε από τα μάτια μας, δηλαδή από τις αισθήσεις μας,αυτή την πυκνότητα υλοενέργειας. Αυτό ονομάζεται Φαινόμενο των Μελανών Οπών.
Άρα αν πάρω το χώρο των τριών διαστάσεων και αρχίσω να τον καμπυλώνω προς την τέταρτη, αρχίζουμε να βλέπουμε το υλικό υπόστρωμα του ανθρώπου. Αυτό το ονομάζουμε ανάπτυξη. Αν αρχίζει να μικραίνει το «πηγάδι» της καμπύλωσης, αυτό το ονομάζουμε φθορά.
Την ανάπτυξη και τη φθορά μαζί την ονομάζουμε κύκλο της ζωής του ανθρώπου. Καταλαβαίνεται λοιπόν πως το μόνο γεγονός που δεν μπορούν να αντιληφθούν οι αισθήσεις μας είναι η αυξομείωση της τέταρτης διάστασης, που μας δίνει την αίσθηση της ύπαρξης της ζωής.

Ακούγεται σαν υπάρχει η δυνατότητα μέσα από τη συνάρτηση αυτή να ξεφύγουμε από τον κύκλο της φθοράς. Θα μπορούσαμε ίσως να αποφύγουμε το θάνατο ; 
Θεωρητικά, ναι. Αφού η υλική μας υπόσταση δεν είναι τίποτα άλλο από μια καμπύλωση του χώρου, το πρωτογενές στοιχείο που γεννά αυτή την ύλη και εκείνη αρχίζει να διέπεται από όρους ανάπτυξης/ φθοράς, είναι ο χώρος.
Ο χώρος, για να σας δώσω να καταλάβετε, είναι αυτό το τίποτα, το μη αντιληπτό γύρω μας- ένα κατασκεύασμα έξω από τη δυνατότητα των ανθρώπινων αισθήσεων. Ένα μαθηματικό γεγονός. Ε, αυτό δε χάνεται, υπάρχει πάντα πιθανότατα έτοιμο να ξανακαμπυλωθεί.
Τελικά, όταν λέμε ότι κάποιος γεννιέται ή πεθαίνει, εννοούμε επιστημονικά ότι χάνεται ή εμφανίζεται η δυνατότητα να τον αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας.
Όλα αυτά τα λέμε στην αστροφυσική για τα αστέρια. Δηλαδή για να πούμε ότι κάπου υπάρχει η ιδέα της δημιουργίας ενός αστεριού, πρέπει η πυκνότητα της υλοενέργειας να είναι από μια τιμή και πάνω.

«Όπως πάνω έτσι και κάτω» σύμφωνα με το γνωστό ερμητικό ρητό...
Έχουμε μια αίσθηση ατομικότητας και διαίρεσης. Εσύ είσαι εσύ και εγώ είμαι εγώ. Η διαίρεση, η τομή σε πολλά κομμάτια είναι προϊόν της δυνατότητας του εγκεφάλου μας και της φυσιολογίας μας. Εκεί έξω στο σύμπαν δεν υπάρχουν τομές, όλα είναι Ένα. Υπάρχει ένα συστατικό, θες να το πεις ενέργεια, θες να το πεις αόρατο κενό, θες να το πεις Θεό; Αυτή την ενιαία δημιουργία, αυτή τη κοχλάζουσα ενέργεια εκεί έξω, όταν την προσλάβει η φυσιολογία του ανθρώπου της δημιουργεί τομές, της δημιουργεί ατομικότητες.

Εξαιτίας της νέας αυτής οπτικής, η σύγχρονη επιστήμη καθαίρει την ύλη από το μέχρι πρότινος θρόνο της;
Ένας ολόκληρος πολιτισμός, ο δυτικός, στηριζόταν στο εννοιολογικό περιεχόμενο αυτού που λέμε ύλη. Ότι δηλαδή είναι το πρωταρχικό γεγονός του σύμπαντος. Έτσι είχε προκύψει από τις ανακαλύψεις του 16ου και 17ου αιώνα. Εφόσον λοιπόν η ύλη είναι το πρωταρχικό συμπαντικό γεγονός, αρχίσαμε στη ζωή μας να αναζητάμε την ύλη και τα παράγωγά της, θυσιάζοντας προς όφελός της το σύνολο των αξιών, των ιδεών και των «πιστεύω» μας.
Φτάσαμε σε σημείο να εξευτελιστούμε για να μπορέσουμε να αποκτήσουμε την ύλη και τα επακόλουθά της. Σύντομα όμως η ύλη θα χάσει αυτόν τον αξιακό της χαρακτήρα. Διότι δεν είμαστε ύλη πια!

Μια τέτοια δήλωση θα μπορούσε να επιφέρει τρομαχτικές αλλαγές...
Ακριβώς. Για φαντάσου όμως έναν άνθρωπο που έχει αντιληφθεί τον ανώτερο χαρακτήρα του και το ανώτερο εγώ του, μέσα σε μια ενότητα συμπαντική- τι θα ζητάει από την κοινωνία; Θα ζητάει άλλα αγαθά, τα οποία δεν είναι έτοιμα και δε μπορεί η παρούσα κοινωνική δομή να τα δώσει.
Όταν λες ότι όλα είναι ένα, χάνεται η αίσθηση της ατομικότητας, του «εγώ». Συνειδητοποιώντας κανείς ότι δεν είναι αυτό το φθαρτό σαρκίο, δεν είναι πράγμα, θα αντιληφθεί ότι αυτό που βλέπουν οι αισθήσεις είναι μια εικόνα, ένα matrix.
Και για να υπάρχει η εικόνα, θα πρέπει αναγκαστικά να υπάρχει κάπου το πρότυπό της. Αν αρχίσει να αναζητάει αυτό το πρότυπο, τότε τίποτα δε θα τον συγκρατεί πια.
Μια κοινωνία που θα βάλει το σαρκίο σε δεύτερη μοίρα, χωρίς να το παραγνωρίζει βέβαια, είναι επικίνδυνη για τον παλιό πολιτισμό.

Οπότε χρειάζεται μια μεταστροφή, μια μετά-νοια;
Ακριβώς, όμως αυτή η μεταστροφή είναι επώδυνη. Θα πρέπει να αλλάξουμε συνειδησιακό καθεστώς.

Πρακτικά ποιό θα μπορούσε να είναι το πρώτο βήμα για μια τέτοια μεταστροφή;
Το πρόβλημα μιας κοινωνίας είναι ο φόβος. Ό,τι κακό προκύπτει στον άνθρωπο είναι μέσω του φόβου. Ο φόβος δημιουργείται από την έννοια της ανάγκης. Φοβάμαι γιατί θα στερηθώ κάτι που έχω ανάγκη.
Όταν δημιουργώ πλαστές ανάγκες, δημιουργώ παραπανίσιους φόβους. Άρα το φούσκωμα των αναγκών δημιουργεί γιγάντεμα των φόβων. Και ένας φοβισμένος άνθρωπος, ποτέ δε μπορεί να είναι ελεύθερος άνθρωπος.
Να λοιπόν το πρώτο βήμα: να περιορίσουμε τις ανάγκες μας στις φυσικές μας ανάγκες, για να περιορίσουμε τους φόβους μας στους φυσικούς φόβους. Έτσι κάθε μέρα θα γινόμαστε όλο και πιο ελεύθεροι.

πηγή: Αντίφωνο, Περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ, Φεβρουάριος 2012, Τεύχος 114, σελ.40-43


Συμπέρασμα: αν όταν γεννιέται ένας άνθρωπος έχουμε καμπύλωση του χωροχρονικού συνεχούς αυτό σημαίνει ότι η γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο είναι η αρχή αυτής της καμπύλωσης και η προηγηθείσα ερωτική επαφή είναι ένας τρόπος οπού μπορούν οι άνθρωποι να καμπυλώνουν- με τα δικά τους ανθρώπινα μέσα- το χωροχρονικό συνεχές.




ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΧΟΡΟΙ ...


Γράφει η Αρτάνη
- Ελέχθησαν κατά καιρούς ότι:
- Το παράδοξο με τον χορό είναι ό,τι για να ορίσεις τον ορισμό του ή να επιχειρηματολογήσεις γι΄ αυτόν, αναγκάζεσαι να χρησιμοποιήσεις λέξεις για κάτι, που δεν γίνεται από λέξεις.
- Ο χορός γεννιέται από την ανάγκη να πεις αυτό που δεν λέγεται, από την ανάγκη να γνωρίσεις, να ‘ρθεις πολύ κοντά σε σχέση με τον άλλο.
- Ο χορός δεν είναι απλώς παιχνίδι, είναι τελετή, είναι καθολική συμμετοχή και όχι θέαμα, είναι δεμένος με τη γέννηση, τη δουλειά, τη γιορτή, τον έρωτα…..και τον θάνατο. Είναι τρόπος ύπαρξης.
- Δείξε μου πως χορεύει ένας λαός, και θα σου πω αν ο πολιτισμός του είναι άρρωστος ή υγιής.
- «Αφεντικό, φώναξε… «έχω πολλά να σου πω…έχω πολλά να σου πω, μα δεν το πάει η γλώσσα μου. Θα τα χορέψω το λοιπόν». Ν. Καζαντζάκης ( Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά)
- Ο χορός είναι ένας μυθικός κόσμος, που αν και αντικαθίσταται πεισματικά σε συστηματικές αναλύσεις, είναι προσπελάσιμος, αρκεί να τον πλησιάσουμε με τον ανάλογο σεβασμό τον απαραίτητο μεθολογικό οπλισμό και την
ηθική θωράκιση, χωρίς να του καταστρέψουμε τον μύθο του.
- Το ασφαλέστερο μέσο για να νοιώσουμε το χορό είναι, να τον χορέψουμε. Κι όταν χορεύουμε δεν κάνουμε τίποτα λιγότερο, παρά να ανανεώνουμε το χορό, αφού κάθε επανάληψη είναι κι ένας καινούργιος χορός.
- Χορός είναι μια φωνή που μάς καλεί σε κοινωνική και πολιτική ταύτιση, απέναντι στον ολοένα αυξανόμενο απομονωτισμό.
- Ο Ελληνικός χορός, ( οι Ελληνικοί χοροί ) μια μορφή λαϊκής δημιουργίας, στενά δεμένος –οι, με το τραγούδι με τη μουσική, είναι πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Αποτελεί –ουν, ένα από τα πιο ζωντανά κομμάτια της πολιτιστικής μας διαχρονικής κληρονομιάς.
- Ο χορευτής πρέπει να είναι σε κάθε σημείο τέλειος, ώστε όλα να είναι ρυθμικά, όμορφα, συμμετρικά, αυθεντικά, αψεγάδιαστα, άμεμπτα, να είναι μείγμα από τα καλύτερα στοιχεία και ο ίδιος να έχει οξύτατη μνήμη, βαθιά παιδεία και κυρίως ανθρωπιά. (Λουκιανός – Περί ορχήσεως).
-Το ζήτημα δεν είναι ποιά πράγματα χάθηκαν, αλλά πως εμείς που ζούμε αντικαθιστούμε αυτά που θεωρούμε τελειωμένα. ( Γ. Σεφέρης).
-Ο ΧΟΡΟΣ, λοιπόν, είναι το μέσον, για το πρώτο πλησίασμα των ανθρώπων. Είναι ανάγκη ψυχής και υπόκειται στους αόρατους μα υπαρκτούς Νόμους της Τέχνης του Χρόνου, πού δημιουργούν την Τεταρκτύν (Ρυθμός- Αρμονία – Μέτρον – Μορφή). Είναι η ομιλία της ψυχής με την κίνηση του σώματος ή μέλους – ών, κάτω από συνθήκες λόγου-αιτίας –ανάγκης -μέθεξης. Είναι η νοητή γλώσσα που μεταχειρίστηκε ο άνθρωπος για την επικοινωνία του. Η εντονότερη χαρά και η απόλαυση της ζωής του!!!
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ χοροί μας, είναι η ζωντανή μαρτυρία, που κουβαλάμε μαζί μας όπου κι αν κατοικήσουμε, η φωνή της γενέθλιας γης μας, και ο αναθρώσκων καπνός της Πατρογονικής Εστίας. Κρατούν σφιχτά την ψυχή δεμένη με τον τόπο. Είναι μια αναβάπτιση της καρδιάς και άφατη ευφροσύνη, που νιώθουν καλά εκείνοι, που τον χορό γνωρίζουν.
Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ και στο χορό είναι έννοια ταυτόσημη με τον Πόλεμο, κατά την Ηρακλείτειο φιλοσοφία. Παράδοση σημαίνει, οικοδόμηση ενός συστήματος αξιών, που προσβλέπει στον Ανθρωπισμό, κυρίαρχο στοιχείο του Ελληνισμού. Η παράδοση πρέπει να κρατηθεί μέσα από την ενεργοποίηση των ανθρώπων απανταχού της γης. Βαθύ το ανθρώπινο μήνυμα της Ελληνικής Παράδοσης που πηγάζει απ’ την αλληλογνωριμία και την πανανθρώπινη διαχρονική, Οικουμενική και κοινή γλώσσα της Τέχνης, το ΧΟΡΟ !
-Στα Ομηρικά Έπη υπάρχουν περιγραφές που κάνουν αναφορά στη χάρη, την ευκινησία, στην απολαυστική αυτή Τέχνη και άσκηση, που επιδίδονταν με λατρεία οι Φαίακες, Πελοποννήσιοι, Τρώες και Κρήτες. Μνη­μόνευαν πόλεις με χοροστάσια, που ονομάζονταν ευρύχωροι και καλλίχοροι. Ο Όμηρος μάς λέει ακόμη πως, εκεί έτρεχαν να χορέψουν οι γιοι και οι θυγατέρες ακόμα, των βασιλιάδων της Τροίας και των Φαιάκων, φορώντας ιμάτια νεόπλυτα και όπλα ευπρεπή έχοντες.
Κατά το Λουκιανό, πρώτη η Ρέα δίδαξε το χορό στους Κορύβαντες στη Φρυγία και στους Κουρήτες στην Κρήτη. Λένε, ότι ο χορός είχε μαγικές ικανότητες και ιδιότητες. Πίστευαν ότι τα μεγάλα πηδήματα ευνο­ούσαν την ανάπτυξη του σώματος, επί πλέον δε, ότι ευνοούσαν την παραγωγή των σιτηρών και των καρπών της γης!. Οι κινήσεις και οι χειρονομίες απέτρεπαν τις κακοήθεις επιδράσεις και απομάκρυναν τα κακά πνεύματα.
Ταυτόχρονα έδινε δύναμη ο χορός στους πολεμιστές και ήταν το κυριότερο γύμνασμα των στρατιωτών. Ανέπτυσσε την αντρεία τους! Αισθάνονταν υπερφυσικές δυνάμεις. Ήταν απαραίτητο καθημερινό στοιχείο της ζωής τους. Και σήμερα την ίδια αντίληψη συναντάμε, βαθιά ριζωμένη μέσα τους, για το χορό σε πολλούς ανθρώπους. Στον «ΑΛΕΞΗ ΖΟΡΜΠΑ» ο Καζαντζάκης γράφει για τον ήρωα του: «Ένας δαίμονας είναι μέσα μου και μου φωνάζει χόρεψε, έτσι ξεπλαντάζω. Μια φορά που πέθανε το παιδί μου σηκώθηκα πάλι και χόρεψα. Οι άλλοι είπαν «τρελάθηκε ο Ζορμπάς». Μα εγώ ήξερα πως αν δε χόρευα εκείνη τη στιγμή θα τρελαινόμουνα». Αυτό ήταν εκδήλωση της ψυχής του. Όπως αισθανόμαστε απαραίτητο στοιχείο το νερό, την αναπνοή μας, έτσι και ο Ζορ­μπάς, αισθάνονταν την ανάγκη του χορού.
-Πραγματική λατρεία ο χορός για τους αρχαίους Έλληνες, γιατί τη συνέδεαν στενά με τη λατρεία των Θεών. Αντίθετα από τους Έλληνες, οι Ρωμαίοι, το «χορεύειν», νόμιζαν αισχρόν και οι ευγενείς, απέφευγαν συστηματικά να χορεύουν και τον θεωρούσαν ως επώδυνη ενασχόληση. Ο Κικέρων κατηγορεί τον Αντώνιον ως οίηματικά «χορεύοντα».
Το ΧΟΡΟ συνθέτουν η ΜΕΘΕΞΗ, η ΚΙΝΗΣΗ, η ΠΟΙΗΣΗ και το ΜΕΛΟΣ, που αποτελούν την Όρχηση. Η τελευταία γίνεται με ρυθμικές κινήσεις που ονομάζονται φορές, όμοιες μ΄ αυτές που έκαναν οι αθλητές στις παλαίστρες και τα στάδια. Ακόμα την Όρχηση συνθέτουν τα σχήματα, που είναι χειρονομίες και φανερώνουν τα ψυχικά συναισθήματα. Δηλαδή π.χ. όταν ήθελαν ικεσία, έβαζαν τα χέρια τους ύπτια και όταν λύπη, έθεταν την μια παλάμη στο κεφάλι τους και την άλλη στην ανάταση.
Ο Πλάτων διαιρεί τους Ελληνικούς Χορούς σε Πολεμικούς, Θρησκευτικούς και Ειρηνικούς.
α) ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΟΙ ΧΟΡΟΙ. Είναι η αρχαιότερη μορφή. Μ’ αυτούς οι Πολίτες παρασκευάζονταν για τον πόλεμο και τους αγώνες. Πιο παλιός χορός ήταν ο των Κουρητών. Όσοι τον χόρευαν προκαλούσαν τον ενθουσιασμό και το πολεμικό μένος με την κλαγγή των όπλων και τα πηδήματα στο έδαφος. Κυριότερος πολεμικός χορός είναι ο Πυρρίχιος. Είρήσθω εν παρόδω, η άποψη από πολλούς ότι ο Πυρρίχιος είναι αποκλειστικά Ποντιακός Χορός (Σιέρρα) είναι πέρα για πέρα εσφαλμένη!!! Η καταγωγή του άγνωστη. Πολλοί αναφέρουν ότι είναι της Ρέας, ή της Αθηνάς, που τον χόρεψε για πρώτη φορά, σημείο θριάμβου της, για τη νίκη με τους Τιτάνες ή του Διόνυσου ή των Διοσκούρων. Κατ΄ άλλους ότι είναι εφεύρεση του Πυρρίχιου, γιου του Αχιλλέα ή του Πυρρίχιου, ήρωα της Κρήτης.
Ο χορός αυτός λοιπόν, ο Πυρρίχιος, απαντάται στην Κρήτη με το όνομα «Ορσίτης» στην Κύπρο με «Πρύλη», στη Μακεδονία με «Τηλεσία» και στη Θράκη Καλοβρισμός». Πολεμικός χορός ήταν και ο γυμνικός χορός, οι Γυμνοπαιδιές που χόρευαν γυμνά τα παιδιά της Σπάρτης.
β) ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΙ ΧΟΡΟΙ. Ήταν αφιερωμένοι στη λατρεία των Θεών. Όποιος τους χόρευε αισθάνονταν ευτυχία και νόμιζε ότι πλησίαζε τους Θεούς. Η Ρέα πάλι δίδαξε αυτούς στους Κουρήτες. Οι χορευτές δεν έφεραν όπλα. Ήταν γαλήνιοι και σοβαροί. Γίνονταν από πιστούς άνδρες και γυναίκες γύρω απ΄ το Βωμό της θεότητας με τη συνοδεία ασμάτων και ύμνων. Ονομαστός θρησκευτικός χορός ήταν ο Παιάνας προς τιμή του Απόλλωνα στη γιορτή των Υακινθίων, της Αρτέμιδος, του Άρη, του Ποσειδώνα και του Δωδωναίου Δία. Στην ίδια κατηγορία ανήκει και ο Γέρανος (ο Τσακώνικος χορός).
Κατά την παράδοση είναι εφεύρεση του Θησέα, που τον χόρεψε πρώτος, με τους νέους και τις νέες που έσωσε, απ’ τον Μινώταυρο. Χορεύεται με παλινδρομικές κινήσεις, ελιγμούς, σε σχήμα λαβύρινθου. Στους θρησκευτικούς χορούς είναι: Τα Άνθεια, Παρθένεια, ο Χορός των Ωρών, των Πεπλοφόρων και των Καρυάτιδων, θρησκευτικοί μεν, αλλά με οργιαστικό χαρακτήρα οι Διονυσιακοί Χοροί, που τους χόρευαν οι Bακχικοί θίασοι.
γ) ΟΙ ΕΙΡΗΝΙΚΟΙ ΧΟΡΟΙ. Χωρίζονται, στού θεάτρου και του ιδιωτικού βίου. Οι πρώτοι αναλύονται σε χορούς τραγωδίας, κωμωδίας και σατιρικής ποίησης.
Οι χοροί της τραγωδίας χορεύονταν από την ορχήστρα και τους υποκριτές με άσεμνες κινήσεις και σχήματα λόγου, που καθιστούσαν ζωντανή την εικόνα της παριστανόμενης ιδέας. Ονομαστοί Κωμικοί χοροί, ήταν ο Κόρδακας και του Κώμου. Στη Σατιρική Ποίηση, ήταν ο Σύκινης, που μιμούνταν π.χ. τα πηδήματα της γάτας. Χορεύονταν από Σατύρους και Σειληνούς με φαιδρά κι εμπαικτικά άσματα. Οι χοροί του ιδιωτικού βίου χωρίζονται στους χορούς Συμποσίου, Γάμων και Πένθους. Ειρηνικοί Χοροί είναι και οι Λαϊκοί. Έμειναν ονομαστοί τα Ανθέμια, η Επιλήνιος Όρχηση (μίμηση του τρυγητού) και ο Όρμος (είδος συρτού). Όλοι οι Χοροί χορεύονταν από επαγγελματίες ή ιδιώτες που διδάσκονταν από χοροδιδασκάλους. Γνωστός ο Τελεστής με ιδιαίτερη εκτίμηση, που ήταν ο δάσκαλος του Αισχύλου. Στη Σπάρτη από πέντε χρονών τα παιδιά μάθαιναν να «πυρριχίζουν». Στην Αθήνα υπήρχε ειδικός χορηγός και με θεσμό γίνονταν από το 508 π.Χ., χορευτικοί αγώνες στα Μεγάλα Διονύσια και Λήναια. Γνωστή και η θεραπευτική αξία του χορού. Ο Σωκράτης χόρευε για βελτίωση της κατάστασης της κοιλιάς του. Επαινούν τον χορό ο Λουκιανός, Πλάτων, Πυθαγόρας και ο Πλούταρχος, γιατί με τη άσκηση του διατηρεί κανείς τη νεανικότητα τού σώματος και της Ψυχής!!!
Η Ελλάδα βλάστησε και ανάδειξε γενεές γενεών, που έφυγαν κι έζησαν στα ξένα. Εκεί έκτισαν και χτίζουν τις καινούργιες φωλιές τους, συντροφιά με τη νοσταλγία των χωριών, το πονεμένο μοιρολόγι της χαροκαμένης Μάνας και τις πίκρες της ξενιτιάς. Όμως, βαθιά μέσα τους είναι ριζωμένα τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας. Δημιούργησαν αμύθητους παραδοσιακούς θησαυρούς της Ελληνικής Κληρονομιάς. Η Πολιτεία οφείλει να ιδρύσει το Ινστιτούτο της Ελληνικής Κληρονομιάς.
Για να γίνει σοβαρή έρευνα, καταγραφή και σπουδή των ηθών και εθίμων μας (και του Χορού) χωρίς προκαταλήψεις και κατευθυνόμενες ιδεοληψίες. Πρέπει ακόμη να μην κωφεύει στις Πολιτιστικές Εκδηλώσεις και στην Εθνική Μουσική και τους Ελληνικούς Παραδοσιακούς Χορούς μας, σ΄ αυτό που λέγεται τελικά ΕΛΛΑΔΑ!. Γιατί, καθημερινά βομβαρδίζεται από ξενόφερτες μουσικές, γδούπους, νιαουρίσματα, κλαψουρίσματα και ουρλιαχτά καθώς και με χορευτικές τραγικές φιγούρες με αποκρουστικές και φρικιαστικές αμφιέσεις ταυτόχρονα, κι αναρωτιέται και απορεί κανείς;!. Βρίσκεται στον τόπο του, στις ρίζες του στη Ελλάδα μας ή σε ξένη χώρα!;. Και οι όποιοι νέοι τι κάνουν!;.
Ευωχούνται με το συνεχές και εύπεπτο ώραιοφανές γαργάλισμα της ξενοκίνητης υποκουλτούρας που θέλουν την εύκολη, γρήγορη και απλή διασκέδαση, (σκεδάννυμι = σκορπίζω, δια-σκορπίζω, χύνω ολόγυρα, συντρίβω). Φαίνεται πώς κάπου μπερδέυτηκε η Ψυχαγωγία (αγωγή Ψυχής) με τους γδούπους καί τα ουρλιαχτά ήγουν δια-σκέδαση. Πρέπει οι αρμόδιοι με ευπρέπεια και ήθος, να αναλογιστούν τις ευθύνες τους και να δώσουν περισσότερο χρόνο στα Σχολεία μας, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για τη Δημοτική Μουσική μας και τον Παραδοσιακό Χορό, γιατί θα χάσουμε (;!) ίσως την Εθνική μας ταυτότητα, τόσο εμείς, όσο και τα παιδιά μας, με την πλήρη ένταξή μας στην ευνουχισμένη μαγδαληνή εσπερία της ισοπέδωσης και του μονισμού*.
- Πλέον των τετρακοσίων χορών!!! υπήρχαν από την αρχαιότητα στην Ελλάδα και λίγοι σώθηκαν μέχρι σήμερα. Ογδόντα και πάνω χορούς (κυκλικούς, αντικριστούς, αντρικούς, γυναικείους, μεικτούς, τελετουργικούς κ.λ.π.) κατέγραψαν οι ερευνητές στην Ελλάδα μας, σε απλή εκτέλεση ή παραλλαγή ή παραλλαγές από τόπο σε τόπο. Σε συρτούς ή πηδηχτούς χορούς, βασισμένους στο τετράπτυχο: Μουσική – Τραγούδι – Όρχος – Βήματα.
-Από την Θράκη μας ως την Κρήτη, απ’ την Ήπειρο μέχρι τη Ρόδο, τα Νησιά του Ιονίου και Αιγαίου σ΄ όλη τη Μεσόγειο, τη Ρούμελη, Θεσσαλία, Μοριά, Μακεδονία, τον Πόντο και την Κύπρο, βρίσκουμε χορούς που σκορπίζουν τον ενθουσιασμό και τη συγκίνηση. Είναι διαμορφωμένοι ανάλογα με τη μορφολογία του εδάφους, το κλίμα καί το χαρακτήρα των ανθρώπων. Εξωτερικεύουν τ’ ατομικά συναισθήματα και το γενικότερο πόθο. Στους χορούς της Κρήτης τη νευρικότητα, με τα γρήγορα κι αστραπιαία, «διαβολεμένα» πηδήματα, παιχνιδιάρικοι σαν τα κύματα της θάλασσας των Νησιών μας. Μεγαλοπρεπείς οι αργοί χοροί του Θεσσαλικού κάμπου.
Πηδηχτοί με μεγάλα άλματα και χτυπήματα οι χοροί των βουνών, φανερώνουν τη λεβεντιά και τη σβελτάδα των ανθρώπων. Στρωτοί, μονότονοι, γεμάτοι αγωνία και καρτερία, οι χοροί της Ηπείρου, μαρτυρούν τον κρυφό καημό των ανθρώπων της. Ζωντανοί, ποικιλόμορφοι, χαρούμενοι, ηρωϊκοί, παλικαρίσιοι μα και πένθιμοι, ενθουσιώδεις, εκφραστικοί, ευχάριστοι οι χοροί της Θράκης και της Μακεδονίας μας όπως και ηδονικοί, γιατί τι άλλο μπορεί να σημαίνει Μακεδονία, (εκτός των άλλων) Μακ+ (Ε)+ (Η)δονή ;!.-

..τού μονισμού*- «Ούτε να νομίσει κανείς πώς υπάρχει ένας πολιτισμός μονάχα. Ο πολιτισμός δεν είναι ένας, ούτε γράφεται με κεφαλαίο Π. Ένας πολιτισμός δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει μόνο μία Επιστήμη, ούτε μία Τέχνη, ούτε μια Φιλοσοφία, ούτε μία Αλήθεια, ούτε και ένα Ψέμα. Στον τόπο και στο χρόνο καταποδιαστά και μπλεγμένα βρίσκονται και κληρονομούνται κάποτε και τα τσουγκρίζουν και τα ταιριάζουν άλλοτε και γεννιούνται, αυξαίνουν, ανθίζουν, μαραίνονται και πεθαίνουν ολοένα και χορεύουν σατανικά μυριόχρωμους χορούς μέσα στη φωτεινή αιωνιότητα οι άπειρες Επιστήμες και Τέχνες και Φιλοσοφίες και Αλήθειες και Ψευτιές και Πολιτισμοί. Γιατί να σ΄ αρέσει πάντα ο μονισμός, ώ ανθρώπινο μυαλό; Άραγε να απλοποιείς από κούραση ή από ανάγκη γιά διαύγεια;».- Ίων Δραγούμης



Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

ΑΝΘΟΪΑΜΑΤΑ BACH - ΦΥΤΙΚΑ ΕΛΙΞΙΡΙΑ


Τα ανθοιάματα ανακαλύφθηκαν από τον Dr.Edward Bach,έναν επιφανή ομοιοπαθητικό γιατρό κατά την δεκαετία του’ 30.Ο σκοπός του ήταν να βρει μια θεραπεία για τις ψυχολογικές και συναισθηματικές διαταραχές προσιτή στον καθένα, μέσα από ένα απλό σύστημα της φυσικής ιατρικής. Ανακάλυψε την μέθοδο των ανθοιαμάτων μέσα από την εμπειρία του. Κατά τις επισκέψεις του στην εξοχή μελετούσε δίπλα η κάτω από συγκεκριμένα φυτά και δέντρα παρατηρώντας πως αυτά επηρέαζαν την διάθεση του. Ανακάλυψε ότι 38 διαφορετικά είδη περικλείουν την σφαίρα επιρροής των ανθρώπινων συναισθημάτων η ακριβέστερα την γκάμα των αρχέτυπων καταστάσεων της ψυχής. Καθώς κάθε κατάσταση έχει μια θετική και μια αρνητική πλευρά, έτσι και κάθε από τα φυτά του Dr.Bach εκδηλώνει την ικανότητα να αλλάξει την παρεκκλίνουσα κατάσταση με την οποία σχετίζεται. Με μεγάλη επιμέλεια τελειοποίησε την πρακτική της θεραπείας αυτών των ψυχικών δυσαρμονικών καταστάσεων και ως εκ τούτου είχε την δυνατότητα να επαναφέρει τα άτομα σε υγιή διανοητική και συναισθηματική κατάσταση με την βοήθεια επιλεγμένων αποσταγμάτων φυτών και λουλουδιών. Για να αξιοποιήσει αυτό το φυσικό αποτέλεσμα και να κάνει διαθέσιμες τις δυνατές θεραπευτικές ιδιότητες αυτών των φυτών στους άλλους, ανέπτυξε ένα δημιουργικό σύστημα παρασκευής. Με το εφευρετικό μυαλό του ανακάλυψε ότι με το να αφήνει τα άνθη να επιπλέουν σε ένα γυάλινο μπολ με νερό πηγής κάτω από το φως του ήλιου, η θεραπευτική ζωτική ουσία περνούσε μέσα στο νερό. Σε κάποιες περιπτώσεις, ειδικά σε λιγότερο ηλιόλουστες μέρες, χρησιμοποιούσε μια μέθοδο ήπιου βρασμού για τα είδη που άνθιζαν εκείνο τον καιρό. Και στις δύο περιπτώσεις το εκχύλισμα που προέκυπτε διατηρείτο σε μπράντυ.


ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΕΤΕ ΤΑ ΑΝΘΟΙΑΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΣΕ ΣΑΣ


Η επιλογή του κατάλληλου ανθοιάματος του Dr Bach μπορεί να είναι τόσο εύκολη η δύσκολη, ανάλογα, με το τι παραδέχεστε ότι αισθάνεστε. Διαβάστε τις περιγραφές για να εντοπίσετε ένα η΄ περισσότερα ανθοιάματα που ταιριάζουν σε σας η στο άτομο για το όποιο προορίζονται. Ο σκοπός είναι να προσεγγίσουμε όσο δυνατόν περισσότερο την αρνητική κατάσταση που εκδηλώνεται. Προσπαθείστε να είστε όσο πιο ειλικρινείς γίνεται στην παραδοχή των ψεγαδιών σας. Νοιαστείτε για τον εαυτό σας και μην είστε κριτικοί, χρησιμοποιείστε περισσότερο την διαίσθηση παρά τις νοητικές σας λειτουργίες. Διαβάστε τις περιγραφές σαν τάσεις παρά σαν απόλυτες καταστάσεις. Χρησιμοποιείστε τις για να κερδίσετε γνώσεις για τους αρνητικούς τύπους συμπεριφοράς και ως εκ τούτου χρησιμοποιείστε τις σαν ενδείξεις για την εύρεση μιας αποτελεσματικής θεραπείας. Από την στιγμή που είμαστε όλοι μοναδικοί, ένα συγκεκριμένο πρόβλημα μπορεί να απαιτεί διαφορετικά βάμματα για διαφορετικούς ανθρώπους. Κανένα κακό δεν επέρχεται αν το ανθοίαμα δεν είναι το κατάλληλο για το συγκεκριμένο άτομο. Σε περιπτώσεις που χρειάζονται περισσότερα ανθοιάματα, αυτά μπορεί να λαμβάνονται σε μείγμα.



 ΑΥΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΤΑ ΙΑΜΑΤΑ BACH 
Τα ανθοϊάματα Bach, στην πραγματικότητα δεν καταπολεμούν το σύμπτωμα ή την ασθένεια, αλλά θεραπεύουν την προσωπικότητα, βοηθώντας την προοδευτικά να ξεμπλοκάρει τις απαραίτητες ενέργειες για την σταδιακή ίαση. Τα ανθοϊάματα Bach μπορούν να θεωρούνται ως βιοκαταλύτες, ικανοί να εισχωρήσουν στο σύστημα της ενεργειακής ροής σε σταθερή ισορροπία πάνω στην οποία στηρίζεται η ζώσα ύλη. Η ισορροπία αυτού του συστήματος εγγυάται την υγεία, ενώ η ανισορροπία συμπίπτει με την ασθένεια. Η ανθοθεραπεία βρίσκεται σε αρμονία με τους νόμους της φύσης, σεβόμενη τον άνθρωπο στο σύνολό του, διευκολύνοντάς τον με γλυκύτητα στο νοητικό, το ψυχικό και το φυσικό επίπεδο. Τα ανθοϊάματα μπορούν να ληφθούν ως συμπληρωματικά άλλων θεραπειών, βοτανοθεραπεία, ομοιοπαθητική, αρωματοθεραπεία, κλασική ιατρική, αλλά και μόνα τους. Επιλέγουμε μέχρι 6 ιάματα που ταιριάζουν στον τύπο μας και τα λαμβάνουμε για 3 μήνες και ανάλογα με την κατάστασή μας μπορούμε και μετά να συνεχίσουμε τα ίδια ιάματα ή κάποια άλλα που χρειαζόμαστε στη δεδομένη στιγμή της ζωής μας. Η βελτίωση παρατηρείται αμέσως μόλις λάβουμε το ίαμα ή μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, ανάλογα με την ηλικία, το περιβάλλον που ζούμε, το είδος και τη χρονική διάρκεια του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε και τη διάθεσή μας. Τα παιδιά που δεν έχουν ακόμη αναπτύξει άμυνες και αντιστάσεις ανταποκρίνονται γρηγορότερα και αποτελεσματικότερα απ' ότι οι ενήλικες που φοβούνται, αμφιβάλλουν ή είναι δύσπιστοι και απογοητευμένοι. Τα ανθοϊάματα δεν προκαλούν εξάρτηση, ούτε παρενέργειες και μπορούν να ληφθούν για όσο χρονικό διάστημα τα χρειαζόμαστε. 
Τρόπος λήψης των ιαμάτων Bach. Ρίξτε 3-4 σταγόνες απο κάθε ανθοϊαμα που διαλέχτηκε (μέχρι 6 ιάματα) σε ένα ποτήρι νερό πηγής και πιείτε το αργά. Για μεγαλύτερη διάρκεια χρήσης: Διαλύουμε 3-4 σταγόνες από κάθε ανθοϊαμα που διαλέχτηκε (μέχρι 6 ιάματα) σ' ένα γυάλινο σκούρο μπουκάλι με σταγονόμετρο που περιέχει 30 ml νερό πηγής και ένα κουταλάκι κονιάκ για συντήρηση. Απο αυτό το μίγμα, ο θεραπευόμενος πίνει 4-5 σταγόνες, 4 φορές ημερησίως και για όσο χρόνο χρειάζεται. 

ΤΑ 38 ΑΝΘΟΪΑΜΑΤΑ ΤΟΥ DR. ED. BACH (αναλύονται συγκεντρωμένα στις παρακάτω 7 κύριες ομάδες σύμφωνα με την ψυχική αντίδραση του ανθρώπου στη δεδομένη στιγμή ) 

1._ ΦΟΒΟΣ 
Rock Rose (Ηλιάνθεμο). Το Aνθός του Πανικού. Αρνητική κατάσταση: Υπερβολικός φόβος. Πανικός. Τρόμος. Αίσθημα αγων ίας αμέσως μετά από ατύχημα ή από κίνδυνο. Γαστρικές νευρικές ενοχλήσεις. Θετική ανάπτυξη:Το ίαμα βοηθά για Ηρεμία. Θάρρος, Δύναμη, Ηρωισμό. 
Mimulus (Μίμουλους). Το Aνθος του θάρρους. Αρνητική κατάσταση: Φόβος για συγκεκριμένα πράγματα (σκυλιά, ανελκυστήρες κ.λπ.). Είναι άτολμος, δειλός συγκρατημένος, ντροπαλός, κοκκινίζει εύκολα, ψυχολογικά υπερευαίσθητος.Εχει πρόβλημα όταν πρόκειται να μιλήσει σε πολύ κόσμο. Είναι ντροπαλός και νευρικός όταν βρίσκεται με συντροφιά. Η παρουσία των άλλων δεν του αρέσει. Είναι φιλήσυχο άτομο. Δεν του αρέσει η σύγκρουση και η έκφραση του θυμού. Θετική ανάπτυξη : Το ίαμα βοηθά για Θάρρος. Αυτοπεποίθηση Έλεγχο της ευαισθησίας. Το άτομο γίνεται ικανό να αντιμετωπίσει τον κόσμο και τις αντιξοότητες της ζωής με θάρρος και χαρούμενη διάθεση. 
Cherry Plum (Δαμασκηνιά). Το Aνθος της Απάρνησης. Αρνητική κατάσταση: Συγκινησιακή υπερένταση. Aνεξέλεγκτα ξεσπάσματα. Τη στιγμή που πάει να τον πάρει ο ύπνος πετάγεται και μένει άυπνος. Τείνει να εκλογικεύει τα γεγονότα. Είναι σφιγμένος γιατί έχει δυσκολία να αισθάνεται και και να "αφήνεται" στη διάρκεια της ερωτικής επαφής. Θετική ανάπτυξη:Το ίαμα βοηθά για Εσωτερική χαλάρωση, εσωτερικό "ξεβούλωμα". Διώχνει το φόβο της προσωπικότητας στο να "ανοιχθεί". Βοηθά στην αποκατάσταση των ναρκομανών και των ανθρώπων που σκέφτονται την αυτοκτονία πολύ καιρό. Βοηθά και σε πονοκεφάλους και αυπνία. 
Aspen (Αγριολεύκη). Το Aνθος της πρόγνωσης. Αρνητική κατάσταση:"Μεταφυσικός" φόβος. Απροσδιόριστες φοβίες, φόβος του άγνωστου. Φοβάται το χειρότερο. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά για Ασφάλεια, Χαλάρωση . 
Red Chestnut (Κόκκινη Αγριοκαστανιά). Το Aνθος της Συμβίωσης. Αρνητική κατάσταση: Φόβος ότι κάτι κακό θα συμβεί στους ανθρώπους που έχει συναισθηματικό δέσιμο. Υπερβολική ανησυχία για το καλό των άλλων. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά και ενισχύει : Αλτρουισμό. Προστασία της προσωπικότητας. Βελτίωση της ικανότητας συμβίωσης. Τοποθέτηση ορίων. 

2._ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ 
Ceratο (Κερατόστιγμα) To Aνθος της Διαίσθησης. Αρνητική κατάσταση:Εχει έλλειψη εμπιστοσύνης στις αποφάσεις του. Ζητάει συνέχεια συμβουλές να του πούν τι θα κάνει.Συγκεντρώνει γνώσεις αλλά δεν τις χρησιμοποιεί. Χρειάζεται την έγκριση των άλλων. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά να ξαναγίνει δυνατή η φωνή της διαίσθησης.Εμπιστεύεται τον εαυτό του. Δεν επηρεάζεται απο τις συμβουλές των άλλων.Αποκτά αυτοπεποίθηση.
Scleranthus (Σκλήρανθος) Το Aνθος της Ισορροπίας. Αρνητική κατάσταση: Αμφιταλάντευση, αναποφασιστικότητα. Δεν έχει την ικανότητα να αποφασίσει μεταξύ δύο πραγμάτων και αμφιταλαντεύεται, παίρνει μια απόφαση αλλά αμέσως μετά το μετανιώνει. Εσωτερική ανισορροπία, Πέφτει απο το ένα άκρο στο άλλο. Ενθουσιάζεται πολύ γρήγορα με κάτι καινούργιο αλλά πολύ γρήγορα το παρατάει. Στη συζήτηση πηδάει απο θέμα σε θέμα. Δεν έχει εμπιστοσύνη στους άλλους και προσπαθεί να λύσει μόνος του τα προβλήματά του. Η διάθεσή του αλλάζει γρήγορα, τη μια στιγμή είναι χαρούμενος και την άλλη απελπισμένος. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά και ενισχύει : Ψυχική ισορροπία. Αποφασιστικότητα. Βλέπει τις προτεραιότητές του και μπορεί να διακρίνει τι είναι το ποιό σημαντικό γιαυτόν.Παίρνει σωστές αποφάσεις στη σωστή στιγμή. 
Gentian (Γεντιανή) Το Aνθος του Σκεπτικισμού. Αρνητική κατάσταση: Απαισιοδοξία και σκεπτικισμός, ηττοπάθεια, απογοήτευση, αποθάρρυνση, μετά από μία έντονα οδυνηρή εμπειρία ή ανεπιτυχή προσπάθεια. Εύκολα χάνει το κουράγιο του και θέλει να εγκαταλείψει την προσπάθεια. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα Διαλύει την αρνητική διάθεση με την οποία ο νούς προσεγγίζει το πρόβλημα, φεύγει η στενοχώρια. Αισιόδοξη στάση μπροστά στη ζωή. Ικανότητα συμβίωσης με τα προβλήματα. Εμπιστοσύνη στο Θεό. 
Wild Oat (Αγριοβρώμη) Το Aνθος της Διαφοροποίησης. Αρνητική κατάσταση: Έλλειψη στόχων στη ζωή. Ανικανοποίητος με τον εαυτό του και με τις καταστάσεις. Αβεβαιότητα για το μέλλον. Aνθρωποι με πολλές ικανότητες και δραστηριότητες. Κρίσεις μέσης ηλικίας. Θετική ανάπτυξη:Βοηθά στην επιλογή συντρόφου. Ξεκαθάρισμα και συγκεκριμενοποίηση στόχων. για την καριέρα και σε κρίσιμες καμπές της ζωής. 
Gorse (Ράχος) Το Aνθος της Ελπίδας. Αρνητική κατάσταση:Απελπισία, απόγνωση. Αισθάνεται ότι "δεν υπάρχει πλέον καμιά ελπίδα". Χρόνιες ασθένειες. Θετική ανάπτυξη: Ελπίδα. Ελπιδοφόρα επανατοποθέτηση μπροστά σε δύσκολες ή αναπόφευκτες καταστάσεις. 
Hornbeam (Καρπίνος) Το Aνθος της Κούρασης. Αρνητική κατάσταση : Κούραση, έλλειψη εσωτερικής δύναμης για να συνεχίσει, νοητική κόπωση, αδυναμία. Δεν έχει όρεξη για τίποτα. Ξυπνά το πρωί κουρασμένος χωρίς κέφι για δραστηριότητα, με βαρύ κεφάλι, απελπισμένος. Θετική ανάπτυξη : Το ίαμα αυτό τονώνει το ενεργειακό επίπεδο, σαν ένα δροσιστικό κρύο μπάνιο και δυναμώνει τη σπονδυλική στήλη, δίνει πνευματική φρεσκάδα. Βοηθά στην ανεύρεση του σωστού ζωτικού ρυθμού και του ρυθμού έντασης-χαλάρωσης, την αρμονική ροή της ενέργειας. Βοηθά τους μαθητές στις εξετάσεις. 

3._ ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ 
Clematis (Κληματίδα) Το Aνθος της Ονειροπόλησης. Αρνητική κατάσταση: Έλλειψη προσοχής, αφηρημάδα. Ονειροπόληση. Βρίσκεται στον κόσμο του. Κλεισμένος στον εαυτό του, απρόσεκτος, απαθής με αδύνατη μνήμη, δεν συγκεντρώνεται στο παρόν. 
Θετική ανάπτυξη: Συνείδηση του παρόντος και της πραγματικότητας. Βοηθάει τους μαθητές να επικεντρώσουν την προσοχή τους στο παρόν. Ενδείκνυται και για άτομα που λιποθυμούν συχνά. 
Honeysuckle (Αγιόκλημα) Το Aνθος του Παρελθόντος. Αρνητική κατάσταση: Νοσταλγία. Μελαγχολία. Υπερτιμάει και εξιδανικεύει το παρελθόν. Aρνηση για αλλαγή και αντιμετώπιση της τωρινής πραγματικότητας. 
Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά, στην δημιουργική αντιμετώπιση του παρελθόντος και στη συνείδηση του παρόντος, να ελευθερωθούμε απ' το παρελθόν και να ζήσουμε το παρόν. Το ίαμα ανακουφίζει τη λύπη αυτού που νιώθει οτι γέρασε. 
Wild Rose (Αγριοτριανταφυλλιά) Το Aνθος της Παραχώρησης. Αρνητική κατάσταση: Απάθεια. Έλλειψη ενδιαφέροντος για οτιδήποτε. Το ίαμα αυτό ενδείκνυται για αυτούς που έχουν παραιτηθεί, έχουν υποταχθεί στη ζωή και στις συνθήκες που τους έχουν επιβληθεί. Εχουν μια παθητική προσαρμογή. Εχουν περιπέσει σε απάθεια. Θετική ανάπτυξη:Το ίαμα βοηθά και ανανεώνει το ζήλο τους για τη ζωή, βοηθά να αποκτήσουν ζωντάνια και φρεσκάδα, να κάνουν θετικές αλλαγές στη ζωή τους, να πιστέψουν στον θεό, τους ανθρώπους και στη ζωή την ίδια. 
Olive (Ελιά) Το Aνθος της Εξάντλησης. Αρνητική κατάσταση: Σωματική, ψυχική και νοητική κόπωση και εξάντληση. Οτιδήποτε του φαίνεται υπερβολικό. Κακή λειτουργία των νεφρών, εντέρων, και του στομάχου. Θετική ανάπτυξη: Δυνάμωμα. Απόκτηση ζωτικής δύναμης. Προσεκτική διοχέτευση της ζωτικής ενέργειας. 
White Chestnut (Aσπρη Αγριοκαστανιά) Το Aνθος των σκέψεων. Αρνητική κατάσταση: Βασανίζεται από άχρηστες σκέψεις, που δεν τον αφήνουν να κοιμηθεί και που μετατρέπει σε έμμονες ιδέες. Αισθάνεται οτι έχει το κεφάλι του γεμάτο. Εντονοι εσωτερικοί διάλογοι. Αϋπνίες. Δυσκολίες συγκέντρωσης. Θετική ανάπτυξη: Νοητική χαλάρωση και ισορροπία. Ξεκαθάρισμα των σκέψεων. Γαλήνη του νου. 
Chestnut Bud (Μπουμπούκι αγριοκαστανιάς) Το Aνθος της Μάθησης. Αρνητική κατάσταση: Αρνείται να μάθει από τις εμπειρίες της ζωής. Απροσεξία. Επανάληψη των ίδιων λαθών. Δυσκολίες μάθησης. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά για σωστή αφομοίωση εμπειριών, ικανότητα μάθησης δημιουργική χρήση των περασμένων εμπειριών. 
Mustard (Λαψάνα) Το Aνθος της Μελαγχολίας. Αρνητική κατάσταση: Μελαγχολία, λύπη, κατάθλιψη, κατάρρευση χωρίς φανερή αιτία. Εσωστρέφεια. Αποκομμένος από τη ζωή. Αίσθημα "πένθους". Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά για ανάπτυξη Μεγαλοκαρδίας. Ανακάλυψη του εσωτερικού φωτός. Εσωτερική χαλάρωση. Χαρούμενη γαλήνη. 

4._ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ 
Water Violet (Νεροβιολέτα). Το Aνθος της απομόνωσης. Αρνητική κατάσταση: Ανωτερότητα, επιφυλακτικότητα, υπεροψία. Θέλει να μένει μόνος του αρνείται οποιαδήποτε βοήθεια. Δεν εκφράζει τα συναισθήματά του. Νιώθει ένταση και σφίξιμο στο σώμα του. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά να κάνει ανοιγμα προς τους άλλους. Διευκόλυνση στην επικοινωνία. 
Impatiens (Ανυπόμονα). Το Aνθος της Υπομονής. Αρνητική κατάσταση:Βιαστικός, ανυπόμονος. Δρα βιαστικά και γρήγορα. Εκνευρίζεται με τον αργό ρυθμό των άλλων. Ευέξαπτος, ευερέθιστος, υπερκινητικός. Θετική ανάπτυξη:Το ίαμα βοηθά τους μαθητές στα διαγωνίσματα να έχουν ηρεμία, υπομονή και ανεκτικότητα. 
Heather (Ρείκι). Το Aνθος του Εγωκεντρισμού. Αρνητική κατάσταση: Πολυλογάς, επικεντρωμένος στον εαυτό του και στα προβλήματα του. Δεν αντέχει τη μοναξιά, θέλει να είναι πάντα το επίκεντρο. Εγωκεντρικός. Κάνει πάντα αισθητή την παρουσία του. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά να παρεκκλίνει την προσοχή από τον εαυτό του και τα δικά του προβλήματα. Αίσθημα αλληλεγγύης

5._ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ 
Agrimony ( Αγριμόνια) Το Aνθος της Σύγκρουσης. Αρνητική κατάσταση: Κρύβει τα προβλήματα, ακόμα και από τον εαυτό του, δείχνοντας χαρούμενος και ανέμελος. Υποχωρεί μέχρι αυτοθυσίας. Δεν αντέχει συγκρούσεις και προβλήματα. Θέλει να δίνει παρά να παίρνει. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά να εκφράσει τα συναισθήματά του και να μοιραστεί το πρόβλημά του με κάποιον που εμπιστεύεται. Μεγαλύτερη ικανότητα να αντιμετωπίζει συγκρούσεις.
Centaury (Kενταύρια) Το Aνθος της Βούλησης. Αρνητική κατάσταση: Αδύναμη βούληση. Επιρρεπής. Γίνεται "χαλί" για πάτημα Επιτρέπει να τον εκμεταλλεύονται. Δεν ξέρει να πει όχι. Θυσιάζεται από υπερβολική καλοσύνη. Επηρεάζεται εύκολα. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά να δυναμώσει η θέλησή του, να διακρίνει πότε πρέπει να λέει "Ναι" και πότε "Οχι" στις επιθυμίες των άλλων χωρίς να υποφέρι ή να έχει ενοχές. Να εξυπηρετεί αλλά και να διατηρεί τη δική του ταυτότητα.
Walnut (Καρυδιά) Το Aνθος της Νέας Αρχής. Αρνητική κατάσταση: Μεταβατικές καταστάσεις της ζωής (γάμος, εγκυμοσύνη, νέα δουλειά, συνταξιοδότηση), δυσκολία να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση, περιβάλλον, κ.λπ. Ανασφαλής. Φοβάται το καινούργιο. Ασταθής. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά στη δύναμη του χαρακτήρα, να αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια για τον εαυτό του, Υπακούει στην εσωτερική του φωνή χωρίς να επηρεάζεται εύκολα από τους άλλους. 
Holly (Αρκουδοπούρναρο) Το Aνθος της Αγάπης. Αρνητική κατάσταση : Νιώθει ζήλια, μίσος, καχυποψία, φθόνο και εκδικητικότητα.Υποφέρει πολύ μέσα του χωρίς να υπάρχει πραγματική αιτία για τη δυστυχία του. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά τα παιδιά που ζηλεύουν το νέο τους αδελφάκι, σε ερωτική απογοήτευση, λόγω εγκατάλειψης απο το σύντροφο. Ανοίγει η καρδιά του και βλέπει τον άλλο σαν αδελφό.

6._ ΥΠΕΡΒΟΛΗ 
Chicory ( Πικραλίδα). Το άνθος της Τακτικής. Αρνητική κατάσταση: Εγωκεντρικός, υπερπροστατευτικός, αδιάκριτος, με κτητική συμπεριφορά, θέλει να επηρεάζει και να χειραγωγεί. Απογοητεύεται οταν δεν αναγνωρίζουν τη βοήθειά του ή τις συμβουλές του. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα αυτό βοηθά το άτομο να νιώθει ότι μπορεί να αφήσει τους άλλους γύρω του σε ησυχία, καθώς μαθαίνει να σέβεται τις επιλογές τους, με αποτέλεσμα οι άλλοι να αρχίσουν να του δίνουν την αυθόρμητη αγάπη που χρειάζεται και ζητά.
Vervain (Σταυροβότανο). Το Aνθος του Ενθουσιασμού. Αρνητική κατάσταση: Υπερβολικός ζήλος, φανατικός, ενθουσιώδης, τελειομανής. Προσπαθεί να πείσει τους άλλους για τις ιδέες του και τα ιδανικά του. Ο ενθουσιασμός και η έξαψη που νιώθει του δημιουργεί υπερδιέγερση και τον εμποδίζει να χαλαρώσει και να κοιμηθεί. Θετική ανάπτυξη: Tο ίαμα αυτό είναι κατά της υπερπροσπάθειας, βοηθά το άτομο να διευθετήσει την ικανότητα ενθουσιασμού, να πείθει με το παράδειγμα και όχι με τα λόγια. Το άγχος υποχωρεί, γίνεται πιο διπλωμάτης και διακριτικός, επιτρέπει στους άλλους να έχουν τη δική τους γνώμη. Βλέπει τα πράγματα με ανοιχτό μυαλό.
Vine (Αμπέλι). Το Aνθος της Εξουσίας. Αρνητική κατάσταση: Αυταρχικός φιλόδοξος, τυραννικός. αδιάλλακτος, ελέγχει τους άλλους. Επιβάλλει τη βούλησή του σε ανθρώπους και καταστάσεις. Δεν δέχεται συμβιβασμούς. Ο τύπος centaury είναι θύμα γονιού Vine. Θετική ανάπτυξη: Tο ίαμα αυτό μεταμορφώνει το άτομο σε άξιο καθοδηγητή. Nα ξεχωρίσει την υγιή φιλοδοξία από την αρρωστημένη. Να μάθει να σκέφτεται με την καρδιά.
Beech (Οξιά). Το Aνθος της Ανοχής. Αρνητική κατάσταση: Έλλειψη κατανόησης για τους άλλους, αδιαλλαξία. Συνεχόμενη στάση κριτικής. Αλαζονεία, ματαιοδοξία, αδιαλλαξία. Ειρωνικός. Ελλειψη επιείκειας. Πιστεύει ότι η στάση του είναι η σωστότερη. Θετική ανάπτυξη: Με το ίαμα αυτό η αυστηρή κριτική και αλαζονεία μετατρέπονται σε κατανόηση, επιείκεια, ανεκτικότητα.
Rock Water (Το Nερό της Πηγής). Το Νερό της Πειθαρχίας. Αρνητική κατάσταση: Αυστηρότητα, ακαμψία, αλύγιστος νούς, τελειομανία. Σκληρός με τον εαυτό του. Βάζει στον εαυτό του υπερβολικά υψηλούς στόχους. Καταπιέζει ζωτικές ανάγκες. Δεν επιτρέπει στον εαυτό του να χαρεί τη ζωή. Θετική ανάπτυξη: Εσωτερική χαλάρωση και ελευθερία. Αποδέχεται τις ανάγκες του. Αναθεωρεί τις ιδέες του και προσαρμόζεται στο παρόν αποκτά ικανότητα προσαρμογής.

7._ ΑΠΟΓΝΩΣΗ 
Larch ( Λάριξ). Το Aνθος της Εμπιστοσύνης στον εαυτό. Αρνητική κατάσταση : Αίσθημα κατωτερότητας, ανασφάλεια. έλλειψη αυτοπεποίθησης και θάρρους. Έχει την εντύπωση ότι θα αποτύχει, γι' αυτό και δεν μπορεί να πάρει κάποια απόφαση ή να κάνει κάποια προσπάθεια. Αδύναμη προσωπικότητα, φυσικά και ψυχολογικά. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά στην εσωτερική ενδυνάμωση και το άτομο αντιλαμβάνεται οτι έχει την ικανότητα να τολμά και να επιτυγχάνει πράγματα που επιθυμούσε. Νοιώθει ικανός να τα καταφέρει.Εκτιμά τις καταστάσεις αντικειμενικά.
Pine (Πεύκο). Το Aνθος της Συγχώρεσης. Αρνητική κατάσταση : Αίσθημα ενοχής. Υπερβολική ταπείνωση. Ζητάει συνέχεια συγγνώμη. Επιτρέπει να του κάνουν επιπλήξεις. Δυσκολεύεται να δεχτεί δώρα ή χάρες από άλλους, γιατί θεωρεί ότι δεν το αξίζει. Υπερβολικό αίσθημα θυσίας, σαν ένα είδος λύτρωσης. Θετική ανάπτυξη:Ρεαλιστική αντιμετώπιση των ευθυνών του. Να δέχεται τον εαυτό του έτσι όπως είναι. Να συγχωρεί τον εαυτό του.
Elm (Φτελιά). Το Aνθος της Ευθύνης. Αρνητική κατάσταση : Νιώθει πρόσκαιρο, περιστασιακό αγωνιώδες αίσθημα ανεπάρκειας στα καθήκοντά του λόγω τελειομανίας και λιγοψυχίας μπροστά στις μεγάλες απαιτήσεις και ευθύνες της ζωής. Μόνος φορτώνεται τα πάντα στους ώμους του. Ταυτίζεται με το επάγγελμά του. Θετική ανάπτυξη : Το ίαμα τον βοηθά να βλέπει τις ικανότητές του, τον καθησυχάζει και τον προσγειώνει σε ρεαλιστικές απαιτήσεις απο τον εαυτό του, να ξεχωρίζει τον εαυτό του από το επάγγελμα.
Sweet Chestnut (Καστανιά). Το Aνθος της Λύτρωσης. Αρνητική κατάσταση : Δεν βρίσκει διέξοδο, νομίζει ότι έχει φτάσει στα όρια της αντοχής του. Αβάσταχτη νοητική αγωνία και απόγνωση. Aγχος. Ανυπόφορη ψυχολογική οδύνη. Συχνά έχει βιώσει δραματικές εμπειρίες ή δυσάρεστα γεγονότα. Αισθάνεται ότι καταρρέει και διαλύεται. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά στις δύσκολες στιγμές της ζωής (χωρισμός, αρρώστια) να προχωρήσει σε νέα στάδια πνευματικής εξέλιξης και αναγέννησης.
Star of Bethlehem (Αγριόκρινο). Το Aνθος της Παρηγοριάς. Αρνητική κατάσταση : Μετά από καταστάσεις σοκ, φυσικό ή ψυχολογικό (διαζύγιο, ατύχημα, τρόμαγμα). Δυσκολεύεται να συνέλθει. Αντίσταση σε θεραπείες. Δεν αφομοιώνει δύσκολες εμπειρίες και δυσάρεστα γεγονότα. Θετική ανάπτυξη: Εσωτερική δύναμη για να αφομοιώνει καλύτερα τα δύσκολα βιώματα. Καλύτερη επεξεργασία των εμπειριών.Βοηθά στην θεραπεία ναρκομανών και αλκοολικών. 
Willow (Ιτιά). Το Aνθος της Μοίρας. Αρνητική κατάσταση : Πικρία, αυτολύπηση, μνησικακία, μιζέρια. Αισθάνεται θύμα της μοίρας. Νομίζει ότι όλοι τον αδικούν. Επικρίνει τους άλλους. Υποφέρει συχνά από χολολιθίαση και κατάθλιψη. 
Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά να δέχεται τη μοίρα του. Να αποκτήσει μία δημιουργική στάση. Να αναλαμβάνει μεγαλύτερη ευθύνη μπροστά στη ζωή. Διαλύει τη διάθεση μεμψιμοιρίας.
Oak (Βελανιδιά). Το Aνθος της Επιμονής. Αρνητική κατάσταση : Δυνατός, ακούραστος, συνέχεια παλεύει με δυσκολίες, χωρίς να χάνει το κουράγιο του και την ελπίδα. Κοπιάζει και δεν παρατάει τη μάχη του. Αισθάνεται νικημένος μαχητής, αλλά δεν το βάζει κάτω. Θετική ανάπτυξη : Το ίαμα βοηθά να βρίσκει τη χαμένη δύναμη και υπομονή. Αναγνώριση και αποδοχή των ορίων του. Επιμονή.
Crab Apple (Αγριομηλιά). Το Aνθος της Καθαριότητας. Αρνητική κατάσταση : Έντονη αίσθηση ακαθαρσίας, στον εαυτό του ή στο περιβάλλον του. Είναι πολύ τελειομανής. Μανία καθαριότητας και τακτοποίησης. Φόβος ή υπερβολική απέχθεια σε έντομα και βακτηρίδια. Δεν του αρέσει ο εαυτός του, υπερβάλλει τις ατέλειές του. Θετική ανάπτυξη: Το ίαμα βοηθά την κάθαρση του νου και του σώματος σε δηλητηρίαση από ψυχοφάρμακα, ναρκωτικά, αντιβίωση. Καθαριότητα και τάξη. Μεγαλύτερη κατανόηση για τον εαυτό του. 
Rescue Remedy (Ιαμα Διάσωσης) Το Ιαμα Διάσωσης είναι ένα μίγμα από 5 διαφορετικά ανθοϊάματα: (Cherry Plum, Clematis, Impatients, Rock Rose, Star of Bethlehem) και βοηθά στην αντιμετώπιση ενός στρεσογόνου γεγονότος όπως εξετάσεις οδήγησης, μετά από ατύχημα ή καβγά, ομιλία μπροστά σε κοινό και άλλες αναρίθμητες χρήσεις. Είναι το πιο διαδεδομένο. Σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης μπορείτε να πάρετε 4 σταγόνες τη φορά όσα συχνά θέλετε ή βάζετε 4 σταγόνες σε ένα ποτήρι νερό και πίνετε γουλιά-γουλιά μέχρι να καταλαγιάσει το συναίσθημα. Σώζει ζωές μέχρι να φθάσουν οι πρώτες ιατρικές βοήθειες. Μετριάζει το φόβο, την αγωνία, τον πανικό του πάσχοντα και των συγγενών του.
Rescue Cream (Κρέμα Διάσωσης) 
Η Κρέμα Διάσωσης περιέχει τα ίδια ανθοϊάματα όπως το πιο πάνω υγρό Ιαμα Διάσωσης, αλλά επιπλέον περιέχει και το ανθοϊαμα Crab Apple που έχει καθαρτικές ιδιότητες. Τίθεται εξωτερικά. Μπορείτε να το βάλετε σε κτυπήματα, μώλωπες, ερεθισμούς, εγκαύματα, έλκη όλων των ειδών και για μασάζ. Επίσης βοηθάει το ξηρό δέρμα να ξαναβρεί την υγρασία που χρειάζεται. 
================================================