Ο Εωσφόρος είναι αυτός που φέρνει το φως, ο φωτοδότης, ο ενάρετος φωτισμένος άνθρωπος, κατέληξε να σημαίνει ο διάβολος, ο σατανάς, δηλαδή σου έλεγαν ο φωτισμένος, μορφωμένος άνθρωπος που ήθελε να αφυπνίσει το ποίμνιο είναι το ίδιο το κακό και ο μεγαλύτερος αντίπαλος του Θεού μας
Το παιδεύω από την ιερη έννοια της παιδαγωγικής μετάδοσης της γνώσης κατέληξε στην σημασία του βασανίζω, τιμωρω. Ουσιαστικά η εκκλησία έλεγε ότι είναι τιμωρία η παιδεία για έναν άνθρωπο.
Ο Δαίμων που για τους αρχαίους Έλληνες ήταν ο κάτοχος της γνώσης και αυτός που δαιει την γνώση από το ρήμα δαω=γνωρίζω, εξού και αδαής, και το ρήμα δαιω μοιράζω, πήρε κι αυτός την σημασία του διαβόλου αυτού που διαβάλλει τον Νου των ανθρώπων.
Ο παιδεραστης που στην αρχαία Ελλάδα ήταν ο δάσκαλος των παιδιών, ο παιδαγωγός κατέληξε να είναι αυτός που κακοποιει σεξουαλικα τα παιδιά.
Ο άθλιος από την τιμητική έννοια αυτου που μετέχει σε αθλητικό αγώνα, πήρε την μειωτικη σημασία του αξιολυπητου, του τιποτένιου. Φυσικά επειδή για τους χριστιανούς ο αθλητισμός ήταν αμαρτία.
Ο παλιάνθρωπος που σημαίνει ο παλαιός άνθρωπος, ο άνθρωπος των αρχών, δηλαδη και όλοι οι αρχαίοι σοφοί, έγιναν οι κακόι και ποταποι άνθρωποι
Τα ΌΡΓΙΑ που στην αρχαία Ελλάδα ήταν τα θαυμαστά έργα, τα ιερά έργα. Οι Ρωμαίοι τα έκαναν έργα σεξουαλικον ανωμαλιών
Το μεγαρίζω ή μαγαρίζω που σημαίνει, λατρεύω την Γή-Δημητρα στα ανάκτορα της (Μέγαρα), πήρε την έννοια του βρωμίζω
Η κουκουβάγια το πουλί σύμβολο της Σοφίας και της μόρφωσης, ενοχλητικό γι αυτόν τον λόγο στους χριστιανούς, έγινε απεχθες θανατοπούλι, που προκαλεί τον φόβο
Είναι πραγματικά εκατοντάδες οι λέξεις που διαστρεβλωσαν οι χριστιανοί, καθώς για χιλιάδες χρόνια που τις χρησιμοποιούσαν ο νους τους τις έδεινε αρνητική έννοια, έτσι δυστυχώς αυτές οι λέξεις απέκτησαν αρνητική ενέργεια.
Σκεφτείτε ότι για πάνω από 800 χρόνια στο Βυζάντιο είχε απαγορευθεί η λέξη Έλληνας με ποινή να κόβουν την γλώσσα σε όποιον τολμούσε να την προφέρει.
Ο Δαίμων που για τους αρχαίους Έλληνες ήταν ο κάτοχος της γνώσης και αυτός που δαιει την γνώση από το ρήμα δαω=γνωρίζω, εξού και αδαής, και το ρήμα δαιω μοιράζω, πήρε κι αυτός την σημασία του διαβόλου αυτού που διαβάλλει τον Νου των ανθρώπων.
Ο παιδεραστης που στην αρχαία Ελλάδα ήταν ο δάσκαλος των παιδιών, ο παιδαγωγός κατέληξε να είναι αυτός που κακοποιει σεξουαλικα τα παιδιά.
Ο άθλιος από την τιμητική έννοια αυτου που μετέχει σε αθλητικό αγώνα, πήρε την μειωτικη σημασία του αξιολυπητου, του τιποτένιου. Φυσικά επειδή για τους χριστιανούς ο αθλητισμός ήταν αμαρτία.
Ο παλιάνθρωπος που σημαίνει ο παλαιός άνθρωπος, ο άνθρωπος των αρχών, δηλαδη και όλοι οι αρχαίοι σοφοί, έγιναν οι κακόι και ποταποι άνθρωποι
Τα ΌΡΓΙΑ που στην αρχαία Ελλάδα ήταν τα θαυμαστά έργα, τα ιερά έργα. Οι Ρωμαίοι τα έκαναν έργα σεξουαλικον ανωμαλιών
Το μεγαρίζω ή μαγαρίζω που σημαίνει, λατρεύω την Γή-Δημητρα στα ανάκτορα της (Μέγαρα), πήρε την έννοια του βρωμίζω
Η κουκουβάγια το πουλί σύμβολο της Σοφίας και της μόρφωσης, ενοχλητικό γι αυτόν τον λόγο στους χριστιανούς, έγινε απεχθες θανατοπούλι, που προκαλεί τον φόβο
Είναι πραγματικά εκατοντάδες οι λέξεις που διαστρεβλωσαν οι χριστιανοί, καθώς για χιλιάδες χρόνια που τις χρησιμοποιούσαν ο νους τους τις έδεινε αρνητική έννοια, έτσι δυστυχώς αυτές οι λέξεις απέκτησαν αρνητική ενέργεια.
Σκεφτείτε ότι για πάνω από 800 χρόνια στο Βυζάντιο είχε απαγορευθεί η λέξη Έλληνας με ποινή να κόβουν την γλώσσα σε όποιον τολμούσε να την προφέρει.
Χίμαιρα.
Μια ομάδα ανδρών κυνηγά τη Χίμαιρα. Από τη λέξη χίμαιρα που σημαίνει κατσίκα, η Χίμαιρα είναι ένα τερατώδες πλάσμα από την ανατολική μυθολογία, που αργότερα ενσωματώθηκε στην ελληνική μυθολογία. Στην Ιλιάδα, ο Όμηρος την περιγράφει ως «ένα τέρας θεϊκής προέλευσης, με κεφάλι λιονταριού, στήθος τράγου και ουρά δράκου, και από το στόμα της έβγαζε φρικτές φλόγες φωτιάς». Στην αρχαία Ελλάδα, η Χίμαιρα συμβόλιζε μια πληθώρα κακιών: τη βία του λιονταριού, την προδοσία και το σκοτάδι του φιδιού και την λαγνεία της κατσίκας. Η αρετή συμβόλιζε τον Βελλεροφόντη, ο οποίος, σύμφωνα με τον μύθο, τη σκότωσε. Αλλά ανάμεσα στην ομάδα των ανδρών που επιδιώκουν να τη σκοτώσουν είναι και ο Ηρακλής, γενειοφόρος και ντυμένος με κοντό χιτώνα, που στοχεύει στο κεφάλι του λιονταριού της Χίμαιρας με ένα ρόπαλο που κρατάει και στα δύο χέρια. Η χίμαιρα απεικονίζεται με το μπροστινό της πόδι υψωμένο προς τον Ηρακλή, ενώ το κεφάλι της κατσίκας είναι στραμμένο προς τα αριστερά καθώς επιτίθεται στον Ιόλαο, ο οποίος προσπαθεί να τη χτυπήσει με το σπαθί του. Αυτή είναι η απεικόνιση στην πλευρά Α του αττικού μελανόμορφου αμφορέα που αποδίδεται στον «Ζωγράφο της Κούνιας», που βρέθηκε στο Βούλτσι. Με την πάροδο των αιώνων, η χίμαιρα τελικά έγινε σύμβολο ψευδαισθήσεων, επικίνδυνων φαντασιώσεων και ανεκπλήρωτων και επικίνδυνων ονείρων.
Χίμαιρα
Αττικός μελανόμορφος αμφορέας που αποδίδεται στον «Ζωγράφο της Κούνιας», που βρέθηκε στο Βούλκι, 540-520 π.Χ.
