Translate

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΑΙΝΟΜΕΝΟΣ


Ο Ηρακλής .Ο εκλεκτός γιός του θεού. Ο ισχυρότερος από τους ανθρώπους .
Ο σωτήρας . Ο ηρωικός. Ο αήττητος .
Ο Ηρακλής των 12 άθλων.
 Αυτός που θέλησε να εκπολιτίσει τον κόσμο .Να τον εξανθρωπίσει και να τον κάνει καλύτερο. Αυτός που πάλεψε με τα τέρατα και βγήκε νικητής .
Ο Ηρακλής μαινόμενος .
 Ο συζυγοκτόνος , ο παιδοκτόνος .
Είναι όμως ταυτόχρονα φωτεινός και σκοτεινός ,οι άθλοι του είναι βάσανα και οι νίκες του ήττες.
Εχει δύο πατέρες . Ο ίδιος είναι θεός και άνθρωπος ,τύραννος και σκλάβος .
Θύτης και θύμα.
Παιδοκτόνος και λυτρωτής .
Αυτός απ΄ όλους τους ήρωες σηκώνεται ψηλότερα και πέφτει πιό χαμηλά.
Ο ήρωας επιστρέφει δύο φορές από το σκότος και χαιρετά το φώς του ήλιου.
Ομως ένα σκοτεινό ήλιο.
Φαίνεται ότι εκείνη την εποχή ζούσαν άντρες που, χάρη στην επιδεξιότητα των χεριών ,την ταχύτητα των ποδιών και τη δύναμη στους μύς ,ξεπερνούσαν τα συνηθισμένα όρια και παρέμεναν ακούραστοι .Ποτέ δεν χρησιμοποιούσαν τα φυσικά τους προσόντα για να κάνουν το καλό ή για να βοηθήσουν τους άλλους ,αλλά ικανοποιούνταν με την κτηνώδη θρασύτητά τους και χαίρονταν εκμεταλλευόμενοι τη δύναμή τους για πράξεις βίαιες και σκληρές , υποδουλώνοντας ,βασανίζοντας και σκοτώνοντας όσους έπεφταν στα χέρια τους.


Ο Θησέας και ο Ηρακλής ,για πρώτη φορά ,χρησιμοποιούν την δύναμη με σκοπό εντελώς διαφορετικά από εκείνον της ωμής επιβολής .Γίνονται αθλητές για την ζωή των ανθρώπων . Και περισσότερο από την δύναμη ,τους ενδιαφέρει η εφαρμοσμένη τεχνική της δύναμης. Ο Θησέας επινοεί την τέχνη της πάλης ,και στην συνέχεια η διδασκαλία της στηριζόταν στις λαβές του. Πριν από τον Θησέα ήταν υπόθεση κορμοστασιάς και κτηνώδους δύναμης.
Ο Θησέας είναι ο μυητής του ήρωα ,που χωρίς αυτόν ο ακατέργαστος ακόμη ήρωας δεν θα μπορούσε να φτάσει στη μυητική τελειότητα , τελείωσις - τελετή.
Ο Ηρακλής είναι το πρόσχημα για ένα μακρόχρονο παιχνίδι των θεών. Πρέπει να οργώνει και στις δώδεκα ζώνες του ,το τεράστιο ουράνιο χωράφι .Ολα είναι υποχρεωτικά ,ότι απορρέει από τους θεούς,ακόμη και ο απάνθρωπος θάνατός του.
Ο Θησέας  , αντιθέτως , χρησιμοποιώντας την τεχνική του λόγου , αποτολμά να χρησιμοποιήσει ακόμη και τους θεούς και τα ελαττώματά τους στο μεγάλο παιχνίδι της ζωής .
'' Αν και ο λόγος υφίσταται πάντα , οι άνθρωποι τον αγνοούν.Μα και αν τον γνωρίσουν , συνεχίζουν να συμπεριφέρονται σαν να τον αγνοούν.''
Τελικά , η αυτολύπηση είναι , βέβαια ,το συναίσθημα στο οποίο καταφεύγει κάθε ναρκισσιστής ,προκειμένου να αποφύγει την πτώση του ειδώλου του. Ο ναρκισσισμός είναι η βάση κάθε μαγικής αναπαράστασης του θανάτου.


Ο Ηρακλής σηματοδοτεί την Νέα εποχή και την αλλαγή πλεύσης των Θεών (Σειρίων).
Η απόφαση για τον εκπολιτισμό των ανθρώπων ήταν γεγονός. Ο Ηρακλής στο μάτι του κυκλώνα ,ήταν το μέσον για την μετάβαση αυτή. Δίας και Ηρα διαμάχησαν στην απόφαση αυτή .
Ο Ηρακλής μαινόμενος, θύμα της κατάστασης αυτής , αλλά κάποια στιγμή ο θυμός , αέρας (Ηρα) κοπάζει και τα νερά ηρεμούν. Ο Ηρακλής μετατρέπεται από θύμα σε θύτη και αλλάζει τα κακώς κείμενα της εποχής.
Στο τέλος συμφιλιώνεται με την Ηρα και ανεβαίνει στον Ολυμπο πλέον. Οι Μινύες Ατλαντες χάνουν την μάχη και ο κύκνος φονεύεται στην Ιωλκό , στο ποτάμι του Αναύρου . Αι Θήβαι πλέον γίνεται το κέντρο του κόσμου. 


ΗΡΑΚΛΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΙΝΥΩΝ 
Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ο Ορχομενός, η πρωτεύουσα του κράτους των Μινυών, αλλά και η μεγάλη τους αποικία, η Ιωλκός, ήσαν οι κυρίαρχες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδος. Η παρακμή ήλθε σταδιακά εξ αιτίας των αδιάκοπων πολέμων των Μινυών κατά της ανερχομένης δυνάμεως του βοιωτικού πεδίου, των Θηβών. Οι περί του Ηρακλέους θρύλοι είναι άκρως διαφωτιστικοί στο σημείο αυτό, περί της ακμής των Μινυών, οι οποίοι είχαν καταστήσει φόρου υποτελή την πόλη των Θηβαίων και περί της ενάρξεως της παρακμής τους, κατόπιν της ήττας τους από τον Ηρακλή. Η ήττα αυτή είχε ως αποτέλεσμα την ανεξαρτητοποίηση των Θηβών, οι οποίες εξελίχθησαν σε πρώτη δύναμη στην Βοιωτία. Η κατάσταση μετεβλήθη υπέρ των Μινυών, μετά την υποταγή των Θηβών στην Μυκηναϊκή στρατιά των Επιγόνων -μία γενεά πριν από τα Τρωικά. Για τον λόγο αυτόν ο Ορχομενός εμφανίζεται στην Ιλιάδα να συμμετέχει στην πανελλήνια εκστρατεία με 30 πλοία, έχοντας υπό την εξουσία του και την γειτονική πόλι Ασπληδώνα. Σε καμία περίπτωση όμως ο Ορχομενός και οι Μινύες δεν ανέκτησαν την παλαιά αίγλη. Μετά δε τα Τρωικά, όταν η Μυκηναϊκή ισχύς ευρίσκεται υπό κατάρρευση, αι Θήβαι ανεστήθησαν και ο Ορχομενός περιέπεσε οριστικώς στην αφάνεια, στην σκιά της μεγάλης αντιπάλου πόλεως.

ΗΡΑΚΛΗΣ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟΝ ΚΥΚΝΟ
Αρκετές διαφορές επίσης είχε ο Άρης με το γνωστό ήρωα Ηρακλή, που απολάμβανε όμως την προστασία της Αθηνάς. Κάποτε ο Κύκνος, που ήταν γιος του πολεμόχαρου θεού και της Πελοπείας, ήθελε να χτίσει από κρανία ανδρών ένα ναό προς τιμή του πατέρα του γι' αυτό σκότωνε όλους τους περαστικούς. Το ίδιο προσπάθησε να κάνει και με τον Ηρακλή. Ο Άρης έσπευσε στο πλευρό του γιου του και ανάγκασε τον ήρωα να απομακρυνθεί. Στη συνέχεια όμως ο Ηρακλής επέστρεψε και σκότωσε τον Κύκνο. Γι' αυτό το περιστατικό υπάρχουν διάφορες παραλλαγές. Έτσι, διηγούνται πως ο Κύκνος συμφώνησε με τον Άρη να σκοτώσουν τον Ηρακλή. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης ο ήρωας σκότωσε τον Κύκνο και τραυμάτισε τον αθάνατο θεό στο μηρό. Κάποιος άλλος ποιητής αφηγείται πως ο Κύκνος ήταν γιος του Άρη και της Πυρήνης και προκάλεσε σε μονομαχία τον Ηρακλή. Ο θεός ήθελε να βοηθήσει το γιο του, καίγοντας τον αντίπαλο. Όμως ο Δίας, που ήταν πατέρας του ήρωα, έριξε κεραυνό ανάμεσά τους και τους χώρισε. Ένας άλλος γιος του Άρη που είχε διαφορές με τον Ηρακλή ήταν ο Διομήδης από τη Θράκη.
Δημοσίευση σχολίου